“Niçin ağlıyorsunuz?”

Irak evliyâsından Nûreddîn Berifkânî hazretleri, "rahmetullahi aleyh" bir gün başını eğmiş, yaşlı gözlerle ağlıyordu ki, yakınları Onu böyle görünce;
- Niçin ağlıyorsunuz efendim? Bir derdiniz mi var? diye sordular.
Başını kaldırdı mübarek.
- Evet, derdim var, buyurdu. Hem de çok büyük.
Merak ettiler.
- Hayrola, nedir derdiniz? Söyleyin de bir çaresine bakalım.
Derin bir Âah! çekip mırıldandı:
- Kıyamet gününde günahkâr insanların hâli ne olur? Af edilmezlerse Cehennemde nasıl yanarlar? O ateşe nasıl dayanırlar?
Hayretle sordular:
- Derdiniz bu mu gerçekten?
- Evet. Tek derdim bu. Bu derdi olanın, başka derdi olmaz ki zâten. Dert, âhiret derdidir.
Yine bir Âaah! çekip;
- “Âhiret derdi” olanın “dünyâ derdi” olmaz, buyurdu. Dünyâyı dert edineninse derdi büyük olur âhirette.


> Arkadaş çok mühim

Bir gün de;
- Kardeşlerim, kendinize arkadaş seçerken çok dikkatli olun, buyurdu. Arkadaş çok mühimdir.
Ve ekledi:
- Hadîs-i şerîfte; “Kişinin dîni, arkadaşının dîni gibidir” buyuruluyor.
Şöyle devam etti:
- İnsanın kalbi, bulunduğu yere ve yanındakine çabuk meyleder. Bu sebeple çok dikkatli olun.
- Neye dikkat edelim? dediler.
- Kiminle oturup, kiminle konuştuğunuza bakın. Kiminle birliktesiniz? Arkadaşınız kim? Kimin sohbetini dinliyor, kimlerin kitabını okuyorsunuz?
- Bunlar çok mu mühim hocam?
- Elbette. Bütün bunlar, sizi ya “sonsuz saadet”e götürür âhirette, ya da “ebedî felaket”e.
Ve ekledi:
- Âhirette azablardan kurtulmanın bir tek çaresi vardır bugün, iki değil.
Merak ettiler.
- O nedir ki efendim?
- Daima iyilerle beraber olmak. “İyiler”le beraber olan, “iyiler”den sayılır.