Architect
07-24-2007, 18:13
Camını açar mısın? (cam: web kamerası)
Sevdiğinin yüzünü bir an bile görmek için evinin penceresine,belki de balkonuna davetin sanal versiyonu.
Aşığın maşuğuna seslenişi de,böyle değil miydi?
“Uykuda mısın?Sevgili yarim,
Uyan!Uyan!
Aç pencereni,göreyim yüzünü,
Bir an!..”
Monitor(bilgisayar ekranı) aşklarının ilk adımı.Büyüklerimizin anlatırken yaşadığı “yüzünü görmek için nelere katlanmıştım o günlerde,ama nerde...Mahallesinde iki volta attığımızda mahallenin delikanlılarının lacivert bakışları altında başımızı önümüze eğerdik,cebimizden çıkardığımız herhangi bir kağıt parçasına bakar güya ADRESİ BULMAYA ÇALIŞIYORUZ HESABI’na giderdik.Dümenden sorardık, ”yok halamların evi...Yok amcamlara gidecektik de,sokağı karıştırdık mı ne? ...” Yoksa vukuat çıkar “ALİMALLAH” .Öyle ya,mahallenin namusu söz konusuydu ve asla şakaya gelmezdi.
Ee işte,onların döneminde de olsaydı bilgisayar,internet her halde balkon yerine onlarda başka yerlere davet ederlerdi..Ve çekinmeden giderlerdi mahallelerine,evlerine,odalarına ve asla saat önemli olmazdı...Gecenin bilmem kaçı daha iyi olurdu ve emin ol şarkıda şöyle değişirdi..
“Nette misin?Sevgili yarim,
Aç artık pc ni,
Çevrimdışı görünüyon,
Engelledin mi beni?
Aç msn ni,cam ini,
Göster bana kendini,
Göreyim gamzelerini...”
-“Telefon numaranı verir misin?”
-“Ne yapacaksın telefon numarasını?”
Diyelim verdi ve sen aradın,telefona annesi çıksa veya babası,yada ters bir ağabeyi varsa?Her zaman anlayışlı ablası olmaz demi yani...
Peki şimdi?Soru şöyle değişti, “msn nen var mı?Kaç ta girecen msn ye?Benim ki hep açıktır,seni beklerim....”
Hayatımızda belki bir çok duyguyu törpüledi bu teknoloji ama bir çok güzelliği de ayağımıza kadar getirdi...Teknolojinin hayatımızdaki katkısına ve zararına yön verirken daha faydalanacağımız şekilde kullanmak dileğiyle...
Onlar “KLAVYE DELİKANLILARI...”
Raconları,argonları,margonları ‘slm,nbr,hmm,ok,bye,oki doki,J ,L, vs..İstekleri ; msn nen var mı?Cam var mı? Başka resim var mı?sen önce aç ben öle acayım(cam:web kamerasını),açarım ama hemen kapatırım!(Masum bir istek!kötü bir niyet yok! bence de...)
Tarih onları hep hatırlayacak...
Sevdiğinin yüzünü bir an bile görmek için evinin penceresine,belki de balkonuna davetin sanal versiyonu.
Aşığın maşuğuna seslenişi de,böyle değil miydi?
“Uykuda mısın?Sevgili yarim,
Uyan!Uyan!
Aç pencereni,göreyim yüzünü,
Bir an!..”
Monitor(bilgisayar ekranı) aşklarının ilk adımı.Büyüklerimizin anlatırken yaşadığı “yüzünü görmek için nelere katlanmıştım o günlerde,ama nerde...Mahallesinde iki volta attığımızda mahallenin delikanlılarının lacivert bakışları altında başımızı önümüze eğerdik,cebimizden çıkardığımız herhangi bir kağıt parçasına bakar güya ADRESİ BULMAYA ÇALIŞIYORUZ HESABI’na giderdik.Dümenden sorardık, ”yok halamların evi...Yok amcamlara gidecektik de,sokağı karıştırdık mı ne? ...” Yoksa vukuat çıkar “ALİMALLAH” .Öyle ya,mahallenin namusu söz konusuydu ve asla şakaya gelmezdi.
Ee işte,onların döneminde de olsaydı bilgisayar,internet her halde balkon yerine onlarda başka yerlere davet ederlerdi..Ve çekinmeden giderlerdi mahallelerine,evlerine,odalarına ve asla saat önemli olmazdı...Gecenin bilmem kaçı daha iyi olurdu ve emin ol şarkıda şöyle değişirdi..
“Nette misin?Sevgili yarim,
Aç artık pc ni,
Çevrimdışı görünüyon,
Engelledin mi beni?
Aç msn ni,cam ini,
Göster bana kendini,
Göreyim gamzelerini...”
-“Telefon numaranı verir misin?”
-“Ne yapacaksın telefon numarasını?”
Diyelim verdi ve sen aradın,telefona annesi çıksa veya babası,yada ters bir ağabeyi varsa?Her zaman anlayışlı ablası olmaz demi yani...
Peki şimdi?Soru şöyle değişti, “msn nen var mı?Kaç ta girecen msn ye?Benim ki hep açıktır,seni beklerim....”
Hayatımızda belki bir çok duyguyu törpüledi bu teknoloji ama bir çok güzelliği de ayağımıza kadar getirdi...Teknolojinin hayatımızdaki katkısına ve zararına yön verirken daha faydalanacağımız şekilde kullanmak dileğiyle...
Onlar “KLAVYE DELİKANLILARI...”
Raconları,argonları,margonları ‘slm,nbr,hmm,ok,bye,oki doki,J ,L, vs..İstekleri ; msn nen var mı?Cam var mı? Başka resim var mı?sen önce aç ben öle acayım(cam:web kamerasını),açarım ama hemen kapatırım!(Masum bir istek!kötü bir niyet yok! bence de...)
Tarih onları hep hatırlayacak...