Kartal Busbey
10-18-2007, 07:34
Yaşamak sadece mısralarda kaldı.
Ölüm bile şişedeki mey gibi geliyor bana.
Ayrı düştüm sevdam, ayrı düştüm yollara.
Izdırap sinemi yakıp beni benden aldı.
Ömrümün sebebi tek bir dalda ki gül.
Anılarım serilip yere hepsi bana kaldı.
Kızgınlığımdın, kinim, öfkemdin sen benim.
Havam, suyum sımsıcacık aşımdın çok zaman.
Yüreğimde şimdi acı bir feryat kaldı.
Bıçaklanmış sanki, yarası var gibi.
Sol bağrımın üst böğründe.
Ayrı düştüm sevdam, bırak kalkıp gideyim.
Dönüşü yok yolun hergün serzensem bile.
Düşlerde yalnız kalmak ve yalnızlığı yaşamak.
Şişeye tepilerek doldurulmuş sanki
O üçyüzaltmışbeş damla
Kalkıp gitmek buralardan hiç bilinmeyen
Hiç düşünülmeyen bir başka diyara
Ne acılar çektim sensiz, ne dertler
Ansızın gelirsin diye hep seni bekledim.
Dönüşü yok artık dönmeyeceksin bilirim.
Sevda diye bir –bir ektiğim umudu
Tarlada kan çiçekleri, ellerim yırtılarak topladım.
Yaşamak…
Sensiz yaşam ızdıraptan daha zor.
Koynuna doldurduğun yıldızlara bir sor.
İçinde bir umut taşıyor, halen yaşıyorsan.
Görüyorsan, konuşuyorsan, duyuyorsan ve
Ve eğer hissetmiyorsan gülüm bende yaşıyorum.
Silkinip yüreğinden attın mı tüm sevgini?
Göz yaşlarına kattığın geceleri, umutların
Aydınlık düşlerim ve yarınların hepsi yok.
Yok işte, silip bir köşeye itiverebildin mi?
Yaşamak sadece mısralarda kaldı artık.
Ayrı düştüm sevdam, ayrı düştüm yollara.
5 Haziran 1997
İbn-i sina hastanesi
Fikret Çarkçı
Ölüm bile şişedeki mey gibi geliyor bana.
Ayrı düştüm sevdam, ayrı düştüm yollara.
Izdırap sinemi yakıp beni benden aldı.
Ömrümün sebebi tek bir dalda ki gül.
Anılarım serilip yere hepsi bana kaldı.
Kızgınlığımdın, kinim, öfkemdin sen benim.
Havam, suyum sımsıcacık aşımdın çok zaman.
Yüreğimde şimdi acı bir feryat kaldı.
Bıçaklanmış sanki, yarası var gibi.
Sol bağrımın üst böğründe.
Ayrı düştüm sevdam, bırak kalkıp gideyim.
Dönüşü yok yolun hergün serzensem bile.
Düşlerde yalnız kalmak ve yalnızlığı yaşamak.
Şişeye tepilerek doldurulmuş sanki
O üçyüzaltmışbeş damla
Kalkıp gitmek buralardan hiç bilinmeyen
Hiç düşünülmeyen bir başka diyara
Ne acılar çektim sensiz, ne dertler
Ansızın gelirsin diye hep seni bekledim.
Dönüşü yok artık dönmeyeceksin bilirim.
Sevda diye bir –bir ektiğim umudu
Tarlada kan çiçekleri, ellerim yırtılarak topladım.
Yaşamak…
Sensiz yaşam ızdıraptan daha zor.
Koynuna doldurduğun yıldızlara bir sor.
İçinde bir umut taşıyor, halen yaşıyorsan.
Görüyorsan, konuşuyorsan, duyuyorsan ve
Ve eğer hissetmiyorsan gülüm bende yaşıyorum.
Silkinip yüreğinden attın mı tüm sevgini?
Göz yaşlarına kattığın geceleri, umutların
Aydınlık düşlerim ve yarınların hepsi yok.
Yok işte, silip bir köşeye itiverebildin mi?
Yaşamak sadece mısralarda kaldı artık.
Ayrı düştüm sevdam, ayrı düştüm yollara.
5 Haziran 1997
İbn-i sina hastanesi
Fikret Çarkçı