Bilgili olmak, hızla değişen teknolojinin içinde olmak hem kurumları hem de bireylerin başarısı için son derece önemli bir unsur. Bilgiyi devamlı yenilemek ise hızlanarak değişen dünyaya ayak uydurabilmek için kritik öneme sahip. İnsanlar artık edindikleri mesleklerle yetinemiyorlar. Devamlı kulvar değiştirmek mecburiyetinde kalıyorlar. Kendi kulvarlarında kalanlar için de değişimi yakalamak vazgeçilmez bir zorunluluk...

Artık hiçbirimiz ben şu konuda eğitildim, böyle devam ederim demek lüksüne sahip değil. Gelişen teknoloji ömrümüzü uzatıyor ve iş piyasasında daha uzun kalıyoruz. Yeni yetişen nesiller yeni bilgilerle donanmış geliyor ve amiyane tabiri ile “arkadan bastırıyorlar.” Kendimizi hep yenilemeye mahkumuz. Şirketler ise çalışanlarını eğitmek, tekrar tekrar eğitmek mecburiyetinde.
Sürekli eğitim bütün dünyanın gündeminde. Hatta, o kadar ki üniversiteler bu alana atılsınlar mı atılmasınlar mı diye önemli bir tartışma da başlamış durumda. Konuya karşı olanlar sürekli eğitimin üniversitenin esas işlevlerinden uzaklaşmasına neden olacağını ve getirisi ne olursa olsun uzak durulması gerektiğini ileri sürüyorlar. Üniversiteler sürekli eğitime sahip çıksın diyenler ise azalan devlet sübvansiyonları çerçevesinde sürekli eğitimi gelir açısından bir can simidi olarak görüyorlar. Konuya daha kavramsal bakanlar ise sürekli eğitimin değişen bir dünyada üniversitenin işlevleri arasında olduğunu, üniversitenin esas (core functions) işlevlerini aksatmayacağını, hatta üniversiteleri meslek okuluna dönüşmekten kurtaracağını ve dolayısı ile esas işlevlerini günün şartlarına daha rahatlıkla uydurabileceklerini ileri sürüyorlar. Kendi görüşüm bu sonuncu görüşe yakın. Tartışmanın neresinde olursanız olun kesin olan üniversitelerin ve diğer eğitim kurumlarının kendilerini bu duruma adapte etmekte pek esnek olamadıkları. Bu nedenledir ki özel sektör sürekli eğitim konusunda üniversite dışı çözümler üretmeye bütün dünyada başladı.

Batı Avrupa ve ABD ile karşılaştırıldığında sürekli eğitim ülkemiz için belki daha da önemli bir konu. Üniversitelerimiz ve yüksek eğitim sistemimiz her ne pahasına olursa olsun kabil olduğu kadar fazla gencimize bir diploma (nasıl olursa olsun, hangi diploma olursa olsun) verebilmek amacı üzerine kurulmuş. Bu nedenle sistem az eğitilmiş, yanlış eğitilmiş, istemediği iş alanlarında bulunan birçok genç üretiyor. Bu durumda tekrar eğitim söz konusu olduğu için ortaya çok önemli bir talep ve piyasa çıkıyor. Bu boşluk ya yüksek eğitim sistemi tarafından doldurulacak veyahut ta özel sektör veya uluslararası uzaktan eğitim sistemi kendi çözümlerini üretecektir.

sağol.....................

Eğitim, Türkiye'nin en önemli sorunudur. Bunu uzun uzadıya anlatmama gerek yok. Ama konu başlıkları dahilinde belirtmem daha iyi olacaktır. En basitinden zorunlu eğitim hadisesi. Yeteri kadar üzerinde durulmadığını düşünüyorum. Yoksa Doğu ve Güneydoğu Anadolu illerinin bazılarında haydi kızlar okula kampanyaları düzenlenmezdi. ( Kampanyaların kötü olduğundan değil. mevcut sistemin yetersiz olması kampanyaları zorunlu hale getirmiştir.)

İkinci bir sorun da üniversitelerimizde verilen eğitimin normal hayat şartlarına uymaması. Bunun için de müfredatların göözden geçirilmesinde fayda var. Ben ortaokulda okurken çöpçülük yapan ODTÜ bilgisayar mezunu biriyle konuşmuştum. Bu abinin söyledikleri hala aklımdadır. Çünkü memleketteki eğitim portresini öyle bir çizdi ki kendi durumudan ziyade gelecek yıllaraki işsizlik sorunun büyümesiyle ilgili ipuçları da verdi. Kahin olmaya gerek yok. Çünkü görünen köy kılavuz istemiyor.

Halledebileceğimiz bu eğitim sorunu uzun vadede olumlu anlamda getirisni sunacaktır bizlere. Yalnız önemli olan şey bunun üstünkörü bir şekilde yapılmaması. Aksi takdirde temel diye düşündüğümüz eğitim sistemi binası üstümüze çöker. Altından kalkarız, ama bedelini de ağır öderiz. Bu bakımdan dikkatli olmamız, sabırlı olmamızda fayda var.

Eywallah saolasın kardeşim :);)

Paylaşım için teşekkürler.