IMF’nin yardımına muhtaç olmayan Türkiye gibi ülkelere belli başlı

görüşleri dayatmaya çalışan örgütün kullandığı araç olan “gözden geçirme

çalışmaları”ndan ne sonuç çıktığı ya da çıkacağı başta hükümet olmak üzere

kimseyi ilgilendirmiyor aslında. Zira artık formalite haline gelen “gözden

geçirme”ler IMF’nin kendini unutturmamaya çalışmasından başka bir şey

ifade etmiyor. Çünkü küreselleşen ekonominin tek mimarı olmaya soyunan

örgüt için bu durum büyük önem arz ediyor.


Ülkenin Batı’ya bağımlı kalmasını sağlayan ve bu çerçevede her denileni

emir kabul eden üst yönetimin kendi çevresini zengin etmekten başka bir

işe yaramayan politikalara “evet” demesi, küreselleşmenin çirkin yüzünü

ortaya koyuyor. Dünya refahının artması, zenginle yoksul arasındaki farkın

en aza hatta mümkünse sıfıra indirilmesi ve her yönüyle serbest piyasalar

oluşturması gibi özelliklerinden sıkça bahsedilen küreselleşmenin, gelişmekte

olan ülkeler açısından ne anlama geldiği pek tartışılmıyor, tartışılsa da

dikkate alınmıyor, dikkate alınsa da küresel güçlere karşı bir girişimde

bulunulamıyor. Hal böyle olunca “sömürünün” ve gelişmekte olan ülkelerden

gelişmiş ülkelere doğru başlayan kaynak transferinin ardı arkası kesilmiyor.

Bizi ülke olarak imfye muhtaç hale getirenlerden de hesap bir şekilde sorulur. Ama bu dünyada, ama öbür dünyada...

Ülkenin kendi kaynakları ile düzlüğe çıkacağı gerçeği varken, bunu bir kenara bırakıp da kısa yoldan sıcak para gelsin diye yanıp tutuşanlara ne demeli bilemiyorum.

sağol.....................

Eywallah saolasın kardeşim :);)

Paylaşım için teşekkürler.