Türk toplumunun içine sürüklendiği ağır bunalımın sebeplerinden birinin, Türk diline bulaştırılan rahatsızlıktan doğduğunu, kasıtlı çevreler dışında, sanıyoruz ki, anlamayan kalmamıştır. Dil bozulmuş ve dolayısıyla mantık tehlikeye düşmüştür.Fertlerin birbirleriyle belli konularda anlaşma imkanları böylece kazaya uğratılmıştır.Toplumun dil bağı sökülmüş, mantıki ve hissi dokusu parçalanmıştır. Ama şurasını kesinlikle bilmeliyiz ki, bu tahribatta, sorumluluk, bilgisizlik ve ihmal, kasıtlılara yardımcı olmuştur.Bu noktada, hastalığın tedavi döneminde de karşılaşılan önemli güçlük, maalesef devam etmektedir. Yani, bilgisizlik, sorumsuzluk, gelişigüzel konuşma ve çalakalem yazma suretiyle ele alınan pek ciddi konular üzerinde esaslı fikirler üretilmemekte ve bu durum, pusudaki yada sinsi faaliyet alanındaki kasıtlılara yardımcı olmaktadır.Peki, fikir meydanını çalakalem yazı yazanlara bırakarak sessizliğe gömülen gerçek fikir ve ilim adamlarının bu tutumlarını nasıl izah etmeli?Acaba bunlardan bir kısmı bugün yazmamayı, sessiz kalmayı seçmekle Türkiye’de fikir ve yazı hürriyeti olmadığı veya şiddetli bir sansür bulunduğu kanaatini mu uyandırmak istemektedirler? Yoksa bunlardan diğer bir kısmı, sebepsiz korkulara mı kapılmışlardır? Veya bazıları: (bırakalım yapanlar ne yapacaklarsa yapsınlar, ilerde biz bunları tenkit etmeği biliriz) diye mi düşünmektedirler?Kısaca, dil ve mantık kargaşasının yanı sıra, fikir meydanını bu kargaşaya bırakarak susmayı tercih edenler Türkiye’nin 12 Eylül öncesinden sorumlu oldukları gibi, bundan sonrasından da sorumlu olacaklardır.