Gariplere...

islam garip basladi, garip haline geri dönecektir...
Öyle bir zaman gelecek ki islam’i yasamak,
imani muhafaza edebilmek, avucta kor tutmaya esdeger olacaktir..
Onu yasayanlar, asirlarinda gariplerdir..
O Hakk erlerine, O gariplere müjdeler olsun!..”
Kolay degil su câzibedar fitne asrinda,
Nefse genis, gönüllere dar su zamanda sevdalanmak..
Yani; O’nun boyasina boyanmak.. Aşk eri olmak..
BİN güzelden yüz cevirip,
BİR güzele, EN GÜZEL’ e yâr olmak..
Hic kolay degil..
Ve: Kurak topraklarda gül yetistirmeye talip olmak..
Cöllerde vâhalarin, bin cicekli bahcelerin heveslisi olmak..
Ve:
Kaninla suladigin, ihtimamla yetistirdigin ciceklerin hoyratca tarumâr edilisine sessiz kalmak, kalabilmek..
Ve:
Zulme sahidler olmak..
Zor.. Cok zor..
Yüreginin bin kez “hayir!” dedigi önünde saygiya durmak ve bin kez “evet” ledigine tam yâr olamamak...
Benligini alip ta ayaklar altina, kanin cekilircesine, sanki ölürcesine –Ve aslinda dirilircesine- “LA!” diye haykirmak..
Hic kolay degil..Ve yilmamak..
Yeniden.. Yeniden ebed bahcelerine talip olmak..Yeniden tohum sacmak..
“Her dem yeniden dogariz, Canlar ölesi degil..”
Sevkle her basa dönüsü, hedefe bir yaklasma bilmek..
Cok zor..
Bin kez kovuldugun kapilara, Hakk adina yine varmak tebessümle..
“Öz yurdunda garip, öz vataninda parya” olmak..Gurbet icre gurbetleri yasamak dâim;
Evinde, okulunda, isinde, sokaklarda... Ve hatta ayni safta omuz verdiklerinle..
Atilmak, ezilmek hep.. Assagilanmak..Gözyasindan bir yolda yürümek dâim..Hep hüzün bestelemek..
Ve yine de, inadina sevda türküleri söylemek..Inadina sebat etmek, dimdik ayakta kalmak..
Hic kolay degil..
Her gün yüregine bin put asanlara “LA!” demek..Ve; her gece kafanda, yüreginde bir bir kirmak onlari..
Her an, her an seytan taslamak..
Nefsinin her meylettigi karsisinda ellerini hatta tüm bedenini yakmak O’nun adina..
Yani:
Sana her gün sunulan bin süslü günahlara hayir demek..
Yani: Elest Bezmi’ndeki sözünün eri olmak..
Yani: Atesler ortasinda yanmamak..
Yani: “Belâ” demek her âninda..
Yani: O’na, yalniz O’na sevdalanmak....
Ve:
Emaneti O’ndan aldigin sâfiyetiyle yine O’na teslim etmek..
Nefsin hic istemedikleriyle kusatilana meyilden öte,
O Didâr’a talip olmak...Ve; Emanetin karsiligi “olan?” hic düsünmeden,
Sirf O râzi olsun diye,Sadece O sevsin diye,Yalnizca O’nu üzmemek icin,
“illa” demek.. “illa O” demek...
Zor.. Cok zor..
Evet, zordur bu dar zamanlarda sevdalanmak..
Yüreginde hicret türküleriyle hep Medine’yi özlerken..