buğulu bi camdan bakıyorum etrafa
bu sessizlik mi yoksa..
sensizlik mi.. bilemiyorum,
tarifini bilmediğim bi hava var
ayak seslerim yankılanıyor sokaklarda
bu gece çok karanlık,
nefes alamıyorum
yürümeye çalışıyorum
olmuyor yapamıyorum
ayaklarım gitmek istemiyor
oturup ağlamak istiyorum bir an
olmuyor
sel gibi boşalası varken gözyaşlarım
tek bir damla bile çıkmıyor içimden
olmuyor
insanlar geçiyor sağımdan solumdan
ben yüzlerindeki alaycı ifadeyi çözmeye çalışırken
arkamdan kahkaha sesleri geliyor
şimdi oturuyorum
soğuk bir taşın üzerinde
kimsenin beni arayıpta bulamayacağı
bulsa bile..
kafasını çevirip bakmayacağı bi yerde
şimdi ben orda SENİ bekliyor olacağım...
biliyorum gelmiyeceksin
ama olsun ben genede bekliyeceğim
biliyorum hatırlamıyacaksın bile
ama olsun ben genede bekliyeceğim
biliyorum
sen hiç bi zaman sevmedin beni
ama olsun ben genede bekleyeceğim
biliyorum biliyorum
ama yanılmayı istiyorum
bütün söylediklerimi gelip
YALANN diye haykırmanı istiyorum
artık bilmiyorum
bilmek istemiyorum
bırak buda bana kalsın
kirletme onuda
bırak kararsız kalayım
bi UMUT içimde
ya gelirse...
bırak o karanlıkta
sensizliğim temiz kalsın
kirletme
onu bale bana çok görme
bırak bırak sensizliğinle kalayım
geçme artık yeter gözümün önünden
kayboluyorum her seni görüşümde
biliyorum sen bunları
sana yazdığımı bile bilmiyosun
belkide şimdi bunu okuyosun
düşünüyosun kime yazıyo
bu heceler bu kelimeler kime hasret
bilmiyosun.. bilmiyorum.. artık bilmekte istemiyorum...

teşekkürler canım kardeşim