Sana bu şiir ey sevgili!
Çok geç kaldın,geldiğinde beni bulamayacaksın
Sonsuz derinliklerde,yalan sevdalarda yüzdüm bir süre
Şimdiyse;
"sen" diye atan kalbime soruyorum bilinçsizce
"Hani,kalbini çarptıran aşığın nerede?"
Yok,yok,yok işte!
Yoruldum artık kendimin yarattıklarını sevmekten,
İsyan edemem;ama bir çift szöüm olacak kaderime

Canım yanıyor,kimseler anlamıyor
Gülüyorum;
Gülmediğimde ölüyorum...
Aklıma gelen herşeye sövüyorum,daha da hırslanıyorum
Faydasız içime gömüyorum ve tekrar tekrar
Gülüyorum...

Gidenlere baktım,üzülmedim sonra gururumu kırmalarına
Ardımda bıraktıklarıma bakrım,tek eksiklerinin "sen" olmayışlarını anladım.
Ne garip,senin kim olduğunu kendime bile daha açıklayamadım.

Gel artık;
Kedni denizimde boğulmamı istemiyorsan,
Kalbimdeki aşkını damla damla gözümden akıtmamı istemiyorsan
Kafamda seni yarattığım gibi bitirmemi istemiyorsan ve
Canımı varlığınla boğmayacaksan
Gel artık,
Yoksa benden geriye yalnızca birkaç artık kalır.

Zaman akıyor ellerimden,
Sensizliği izliyorum yapma hayatlarda
Neden ama?
Canım acıyor,yüreğim yavaşlıyor ve sen,
Sen kaybolup gidiyorsun benden.
Yalnız göçüp gidiyorum bu dünyadan,yanımda yalnızca günahlarımı götürüyorum
Sevaplarım sana kalsın;
Çünkü ben acı çekmeye alışmışım.
Sen,
Bende varolmaya bağımlısın!

Dayan yüreğim!
Ya onsuz ölürüm ya da sadık dostum yalnızlığımla.
Ne farkeder?Hayattayken farklı yaşamadım ya!
Dayan yüreğim!
Çünkü biliyorum geleceğii hayalimdeki sevgilimin...

teşekkürler canım kardeşim