En derin uykumdan az önce,hafif esen rüzgarın serinliğiyle uyandım.

Korktum bir an,içimdeki ürperti belkide bu korkunun habercisiydi,

Üşüyorum diye haykırdım bir an,ve sonra bu kış günleri andıran ,korkutucu bir karanlığı içinde barındıran dışarıyı seyretmeye başladım,

Ne yağmur vardı ne de seni bana getiren kuşlar...

Günün yavaşca aydılanmaya başlamasıyla parlaklığını yitirmiş ve

Gökyüzünü terk etmeye hazırlanan bir kaç yıldızdan başka birşey yoktu...

Bir an içimi umutsuzluk kapladı,

Sirkildim ve bir umudun doğuşunu hissetmeye başladım,

Çünkü az sonra hayatıma seni getiren güneş tekrardan tüm parlaklığıyla doğmaya başlayacaktı...

Şimdi onun doğuşunu bekliyorum,

Tüm güzellikleriyle onu izlemek,

Sıcaklığını hissederek,

Seni bana getirişinin mutluluğunu tekrar yaşayarak,

Ve içimde kapladığı neşe ve mutlulukla onu selamlayarak:

Hoşgeldin Güneşim,Hoşgeldin Mutluluğum,Hoşgeldin Sevdiğim...