Başı Okşanmamış Yetim



Başı okşanmamış yetim,
Sen ağlama…
Kara sözlü insanlar ortasında
Saçlarını tara inadına,
Yüksek tut, göklere çıkar umutlarını,
Menzilin gülistan olsun
Sen gül olmasan da
Gül koksun her yanın,
Etrafa dağıt güllerin en güzellerini!

Dümenini sen kullan hayatının
Hayra yor rüyalarını
Rotanı nur’a tut
Geceleri mehtap olur,
Ay ışığı denize
Yakamozlar göz bebeklerine vurur,

Sen ağlama,
Dikensiz büyüt güllerini!
Mavi gül yetiştir tam orta yerinde,
Herkese tebessümü borç bil
Dosta selam
Düşmana güven ver,

Başı okşanmamış yetim
Sen ağlama
Başı okşanmamış yetim, git
Git, sen okşa başı okşanmamış bir yetimin.
zafer Şık