Yaz, fazla şımartılmıştır, fazla havalı. Bedenlerin kusurlarını göstermeye zorlayıp yorar insanı.
Bedenlerin mevsimidir yaz;yani sükseli bir kimse değilsen bitiktir işin. Süklüm püklümsündür bütün mevsim...
Bahar,tehlikelidir. İnsana olmayacak işler yaptırdığı gibi çabucak kaçtığı
için suçu hiçbir zaman ispatlanamamıştır.Tekin değildir yani...

Sonbahar,başlangıç ve sondur. Niyeyse hep birşeye karar vermelisindir sonbaharda.Bu yüzden durup denize,denizsiz yerlerde göğe bakılmalıdır hep...

Amma... Mevsimlerin en merhametlisidir kış. Evin mevsimi; sarılmanın, sarınmanın, sarmalanmanın...
Sıcak çayların, derin sohbetlerin, efkarlıca içmelerin mevsimi...
Karşılaşmaların değil buluşmaların mevsimi...
Sıcak olan herşeye doğru neşeyle yönelmenin mevsimi...
Yaşamın çamursu halini uzun uzun düşünmenin mevsimi...
Atkılar ve şapkalar yüzünden dağılmış saçlarımızla bizi güzel bulacak birileri olacak mı bu kış?
Yatağı ısıtabilecekmiyiz sıcakmı olacak girdiğimizde?
Yoksa boynunu kendine yaslayan kuğular gibi mi olacağız bu kış da?
Öyledir işte... Mevsimlerin en ince fikirlisidir kış...
İYİ KIŞLAR...

Selam Necla Ben Ellerine Yüreğine Sağlik