Hala ne hakkında yazsam diye düşünüp duruyorum.O kadar canım sıkılıyor ki…Halbuki buradayım işte sevdiklerimin yanındayım.Daha ne istiyorsun be Okan.

Annemin dırdırı, sevdiğimin özlemi, aşkı, trakyamın kokusu. E bundan iyisi Şam da kayısı.

Ne çok özlemişim trakyamı, memleketimi. Orası da bir memleketim sayılabilir aslında, çünkü benim atalarım, dedelerim oralara giderek can vermiş, bu vatan için kendilerini kurşun önüne atmış. İlk gittiğimde çok derin bir sızı vardı içimde, dağdaki o yazıya baktıkça içim ürperiyordu;”Dur yolcu, Bilmeden basıp geçtiğin bu toprak, Bir devrin battığı yerdir.”Keşke o günlerde bende orada olsaydım da bende atalarımla, dedelerimle oralarda savaşsaydım. Ne büyük bir gurur değil mi?


Okan R. CEYLAN