|
02-16-2008, 02:36
|
#1 (permalink) | |||||||||
|
Onursal Üye
  
Üyelik tarihi: Oct 2007
Nerden: onsuz kaLmak zorunda oldugum sehirden...
Yaş: 24
Mesajlar: 376
Level: 18 [  ]Paylaşım: 42 / 426
REP Gücü : 214850
REP Puanı : 21484848
REP Seviyesi :
  |
Üfle Bitsin...
 Mum misaliydi umutlarım Sağa sola yalpalanırdı alevi. Korkardım sönmesinden Hep aklımda rüzgar vardı Ha esti ha esecek. Gün geldi kalkan oldum umuduma Kül olmak pahasına Gün geldi rüzgarla pazarlık ettim. Geçmişeydi saygım, Gelecekti kaygım. Saygının bittiği yerde Ne umudun önemi var nede Şeref ve onurun Şimdi üfle umudun ışığına Kapansın perde Koyu mavide kalsın, Umutlarım,hayallerim ve cesaretim
-----------------
Bir şizofrendim artık... Yalanlar söylüyordum, hem sana hem de ona...
Kendimi tanıyamaz olmuştum. Hangisi bendim? İçimdeki, o güzelliğiyle dünyayı elde etmeye kışkırtılmış, karanlık ve ilgi tutsağı kadın mıydım; yoksa uğruna hayatından vazgeçmeye hazır olduğu aşkına mahkum, ezilmiş, kapılarda bırakılmış, verdiği güven ve taşıdığı masumiyetle sana cazip gelmeyen o sevdalı kadın mı? [Yalnızca Kayıtlı Üyeler Linkleri Görebilirler. 10 Saniyede kayıt Olmak İçin Tıklayınız...] siLivri orbay kardeşim yokLuğun beLLi OLuyor duaLarımdasın  |
|||||||||
|
|
| Reklam Alanı |
Normal
