Cengiz Han
06-04-2008, 11:51
Dövmemek Daha İyi
Birbirinin mahremiyetine girmiş, birbirine gönül vermiş, dert ve mihnetlere birlikte göğüs germiş karı-kocanın karşılıklı anlayış havasına girmesi, birbirini hoş görmesi icab eder.
Bir insanın eşini dövmesi, dış âlemin gürültülerinden kaçarak huzur ve sükûnetine sığındığı saadet yuvasını kendi eliyle bozup dağıtması demek olur ki, bunun manasızlığı ortadadır.
Ahlâk dışı bir hareket yaptıklarında, aşırı gidilmemek şartıyla ve yola getirmek maksadıyla dövülmelerine ALLAH Teâlâ'nın izin verdiğini bilmekteyiz. (Nisa sûresi, 34) Bu itibarla son derece nazik ve hassas olan bu mevzuda hem kadınların, hem de erkeklerin dikkatli bulunması gerekmektedir.
Yine asr-ı saadetten alacağımız bir misalle bu çapraşık mevzua açıklık getirmeye çalışalım: İyâs İbni Abdullah (ra)'ın rivayet ettiğine göre Rasûlullâh Efendimiz: «Kadınları dövmeyiniz,» buyurmuştu. Hz. Ömer, Rasûl-i Muhterem'e gelerek: «Kadınlar kocalarına karşı isyankâr olmaya başladı,» deyince, Efendimiz de dövülmelerine izin vermişti. Bunun üzerine kocalarından şikâyet eden birçok kadın Zevcat-ı tahirat'a yâni Peygamberimizin hanımlarına dert yanmaya başladı.
Bu hali gören Rasûlullâh (sav) : «Kocalarını Muhammed ailesine şikâyet eden kadınların sayısı çoğalmaya başladı. Kadınlarını döven erkekler, hayırlı kimseler değildir.» (Ebu Dâvud, Nikâh, 42; İbn-i Mâce, Nikâh, 51; Dârimî, Nikâh, 34) buyurdu.
Görüldüğü üzere, Efendimizden büyük himaye gören hanımlar, kocalarına karşı cüretkâr davranmaya başlayınca, âyet-i kerîmeye bakarak Rasûl-i Kibriya (r.a.) kadınların dövülmesine izin vermişti. Bu defa da erkekler dövme konusunda aşın gitmişlerdi. Hz. Peygamber, bu hareketi de tasvip etmemişti; zira huysuzluk yaptıkları zaman kadınları dövmek mubah ise de, onların yaptıklarına sabr edip katlanmak ve dövmemek daha iyi idi.
alıntı...
Birbirinin mahremiyetine girmiş, birbirine gönül vermiş, dert ve mihnetlere birlikte göğüs germiş karı-kocanın karşılıklı anlayış havasına girmesi, birbirini hoş görmesi icab eder.
Bir insanın eşini dövmesi, dış âlemin gürültülerinden kaçarak huzur ve sükûnetine sığındığı saadet yuvasını kendi eliyle bozup dağıtması demek olur ki, bunun manasızlığı ortadadır.
Ahlâk dışı bir hareket yaptıklarında, aşırı gidilmemek şartıyla ve yola getirmek maksadıyla dövülmelerine ALLAH Teâlâ'nın izin verdiğini bilmekteyiz. (Nisa sûresi, 34) Bu itibarla son derece nazik ve hassas olan bu mevzuda hem kadınların, hem de erkeklerin dikkatli bulunması gerekmektedir.
Yine asr-ı saadetten alacağımız bir misalle bu çapraşık mevzua açıklık getirmeye çalışalım: İyâs İbni Abdullah (ra)'ın rivayet ettiğine göre Rasûlullâh Efendimiz: «Kadınları dövmeyiniz,» buyurmuştu. Hz. Ömer, Rasûl-i Muhterem'e gelerek: «Kadınlar kocalarına karşı isyankâr olmaya başladı,» deyince, Efendimiz de dövülmelerine izin vermişti. Bunun üzerine kocalarından şikâyet eden birçok kadın Zevcat-ı tahirat'a yâni Peygamberimizin hanımlarına dert yanmaya başladı.
Bu hali gören Rasûlullâh (sav) : «Kocalarını Muhammed ailesine şikâyet eden kadınların sayısı çoğalmaya başladı. Kadınlarını döven erkekler, hayırlı kimseler değildir.» (Ebu Dâvud, Nikâh, 42; İbn-i Mâce, Nikâh, 51; Dârimî, Nikâh, 34) buyurdu.
Görüldüğü üzere, Efendimizden büyük himaye gören hanımlar, kocalarına karşı cüretkâr davranmaya başlayınca, âyet-i kerîmeye bakarak Rasûl-i Kibriya (r.a.) kadınların dövülmesine izin vermişti. Bu defa da erkekler dövme konusunda aşın gitmişlerdi. Hz. Peygamber, bu hareketi de tasvip etmemişti; zira huysuzluk yaptıkları zaman kadınları dövmek mubah ise de, onların yaptıklarına sabr edip katlanmak ve dövmemek daha iyi idi.
alıntı...