|
06-21-2008, 01:02
|
#1 (permalink) | |||||||||
|
Emekli Üye
 
Üyelik tarihi: Sep 2007
Nerden: eskişehir
Mesajlar: 9.615
Level: 64 [  ]Paylaşım: 2369 / 2369
REP Gücü : 775126
REP Puanı : 77511587
REP Seviyesi :
  |
Hz. İbrahim [şiir]
Hz. İbrahim
Bir gün Nemrud bir rüya, gördü ve çok ürkmüştü Hayatında ilk sefer bu rüyayla korkmuştu Bir rivayete göre, gördüğü rüya şöyle Rüyasını sizlere anlatalım her şeyle Gökyüzünde bir nurun, parladığını gördü Güneş, ay ve yıldızlar, artık görünmüyordu Bir rivayete göre, rüyasında bir kişi Gelip tahttan kaldırdı, sona ermişti işi Müneccimler rüyayi şöyle tabir ettiler Yeni bir peygamber ve, din gelecek dediler Tahtını temelinden yıkacak! bu peygamber Ona göre tedbir al, düşünelim beraber Nemrud bunun tedbiri bence şöyle olacak Artık hiç kimse çocuk sâhibi olmayacak. Hanımlardan mutlaka, uzakta durulacak Doğan çocuk erkekse kafası vurulacak Yüz bin mâsum bebeği öldürdüler hunharca Bu zulüm devam etti, uzun zaman, yıllarca Hazreti İbrahim'in annesi hâmileydi Nemrutun yardakcısı Azeri le bileydi Doğumu yaklaşınca, bir magaraya gitti Hz. Ibrahim'e orada doğum etti Doğduktan sonra onu mağarada emzirdi Mağarayı kapatıp Azere haber verdi Dedi ki çocuk zayıf doğdu, ve hemen öldü Azeri kandırmıştı, güzel bir hile buldu Bundan sonra gizlice magaraya gelirdi Çocuğu emzirirdi yanlız kendi bilirdi Yedi, ya on yedi yıl mağarada kalmıştır Bu arada büyümüş, büyük adam olmuştur Kur’anda bir çok ayet, İbrahimden bahseder Yüce Allah hakkında ayetlerde şöyle der İbrahim'e göklerin, yerin melekûtunu Gösteriyorduk, o da tanıdı mabudunu Gecenin karanlığı onu kaplayınca bir Yıldız gördü, Rabbim bu, dedi bu olabilir Yıldız batınca dedi, batanları ben sevmem O bir gelir bir gider, gidenleri ben övmem Ay'ı doğarken gördü, Rabbim budur söyledi O da batınca buna hemen tövbe eyledi Rabbim bana Hak yolu göstermezse elbette Yoldan sapan kavimden olurum ta ebede Güneşi doğarken de, görünce Rabbim budur Dedi bu daha büyük, o hepsinden uludur O da batinca, dedi, Ey milletim! ben sizin Ortak, şirk kostuğunuz, ve batıl dininizin Uzağım demiş idi, rüştüne ermiş idi Aklı ile Allah’ı arayıp bulmuş idi İbrahim ve onunla, birlikte olanlarda Size güzel bir örnek vardır, işte bunlar da Kur’anda zikrolunur, hayatı baştan başa Kavmi putperest idi, tapardı puta taşa Kimi Güneş'e, Ay'a, yıldızlara tapardı Babalığı Azer’di o da putlar yapardı Allah böyle bir kavimin, içinden onu seçti O da putperestlerle mücadeleye geçti Bu son derece azgın, müşrik, sapık bir halktı Allah’ın emri ile, halkı irşata kalktı Allah'ın varlığını, bildirmişti onlara Dedi tapınmayınız taşlara betonlara Atalarımızdan biz, böyle gördük dediler Körü körüne taklit, şirkte ısrar ettiler Şeklini veren onlar, elleriyle oymuşlar Onlara çeşitli ad uydurmuşlar, koymuşlar İbadeti, kulluğu onlara ederlerdi Onları terkedersek çarpılırız derlerdi Dedi hiç bir putunuz, faydası yok kendine Nasıl inanırsınız, böyle batıl bir dine Bunlar sene içinde, bir gün etmişler tâyin O günde putlar için, düzenlenirdi ayin O günü bayram yapar, ibadet ederlerdi Onlara secde eder, evlere giderlerdi Hazreti İbrahim de, bir fırsat kolluyordu Dinsizlerin şirkinden, rahatsız oluyordu Böyle bir bayram günü, puthaneye girmişti En büyük putu haric küçükleri kırmıştı Baltayı büyük putun, boynuna asıverdi Artık bu sapık halka, en büyük dersi verdi Oradan uzaklaştı, beklemeye koyuldu Putperestler şok oldu, haber çok tez duyuldu Artık sanık İbrahim, buldular getirdiler Hz. İbrahime, sen mi yaptın dediler? Dedi ki baksanıza, şu büyük put yapmıştır Kıskanmış çünkü herkes, küçüklere tapmıştır İnanmazsanız sorun, size doğruyu desin Suç aleti boynunda, onun yaptığı kesin Onlar, putlar konuşmaz, sen onlara sor dersin! İbrahim der dilsize, ibadet mi edersin? ! Hazreti İbrahim’i hapsettiler orada Durumu bildirdiler, Nemrud’a bu arada Hz. Ibrahim'in, yaptığını duyunca Yanına çağırtmıştı kahinlere uyunca Nemrud'a o zamanlar, herkes secde ederdi İbrahim etmemişti, sadece selam verdi ' Nicin secde etmedin' diyerek Nemrud sordu Hz. Ibrahim de ona şöyle diyordu « Ben beni yaratan’ın gayrına secde etmem » ' Seni yaratan kim? ' der söyletmeden terketmem « Benim Rabbim, dirilten ve öldüren Allah'dır » Diyerek cevap verdi. Nemrudda bir tuhaftır ' ben de diriltirim' der zindandan iki kişi Getirtti artık Nemrut demogajidir işi Birini bağışlayıp, birini de öldürdü Sözde can alıp vermiş İbrahim’i güldürdü « Benim Rabbim günesi doğudan getirir der Sen de batı'dan getir gücün yeterse eğer » Nemrud Şaşırıp, âciz kaldı boynunu büktü Hazreti İbrahimin, cevabıçok büyüktü Halilallah'a ceza, vermeyi dilediler Hénun fitneyi verdi yakılmalı dediler Nemrud onu atese atmaya karar Verdi Hazreti İbrahimin zerrece yoktu derdi Odunlar toplatıldı büyük ateş yaktılar Hazreti İbrahimi mancınık’a taktılar Ateş gül bahçesi oluverdi bir anda Halilürrahman için, ateş te yok duman da « Ey ates! Ibrahim’e serinlik, esenlik ol» O Allah’ın dostudur, dostuna ikramı bol Ateşten kurtulunca Babili terketmişti Rabbime gidiyorum, deyip Şam’a gitmişti « Ey Rabbimiz, biz ancak, sana tevekkül ettik Ve (taatle) sana biz, inandık ve yöneldik Dönüşümüz sanadır diye düa etmiştir Başka bir rivayete Filistine gitmiştir Sonra Mısır'a gitti. Zevcesi Sare ile Firavunu zalimdi, sapık bir tore ile Güzel evli kadınlar ülkesine gelince Onları alır idi biraz güzel olunca Kadının kocasını önceden öldürürdü Boşkalan bayanları hareme doldururdu Sâre çok güzel idi Firavun istemişti Bu kadının kocası nerededir demişti İbrahim peygamberin zekası çok engindi Bu benim bacım dedi, bu tedbir hem temkindi Yalan söylememişti, çünkü mü’minler kardeş Firavun mu yok etsin, yok edemezken ateş Pek zâlim bu Firavun, Sâre’ye göz koymuştu Yaklaşmak isteyince elleri tutmuştu Yerlere yıkılarak debelendi titredi Sâre'yi korumuştu Allah fırsat vermedi Firavunr korkusundan, Sareyigöndermişti Hz. Ibrahim’e bir cariye vermişti Bundan sonra Mısır’ı terkedip geri döndü Sebu diye bir belde oraya gelip kondu Sâre'den çocuğu yok İbrahim peygamber'in Sare evelenmesine izin verdi Hacer’in Bâbil'den ayrilirken: «Rabbim! sâlih bir evlat Ver diye Yüce Rab’e eylemiştimünacat Hazreti Sâre bunu kendi çok istiyordu Elinde bir şey yoktu çocuğu olmuyordu Firavun kendisine verdiği câriyeyi Hâcer'i azad edip, bulmuş idi çareyi Hz.Ibahim de Hâcer ile evlendi. Hacer çocuk yapınca kıskançlık alevlendi Hazreti. Hâcer ile Hazreti İsmail'i Baska bir yere götür ey Allah’ın Halili Allah'ın emri ile, o da öyle etmişti Hacerle, İsmaille ta Mekke’ye gitmişti Mekke'ye götürdü ve oraya bırakmıştı Tam kalkıp gidecekken Hacer ona bakmıştı Dedi kime bırakıp gidiyorsun sen bizi? Dedi emanet ettim Allah’a ikinizi |
|||||||||
|
|
| Reklam Alanı |
![Hz. İbrahim [şiir]](http://www.frmpaylas.com/iconimages/dini-thiirler/hz-ybrahim-thiir.gif)
Normal
