Kaleminden dökülmüş bir şiir gibiyim
Ellerini tutan tek varlık benim
Zehir oluyor gecem gündüzüm sensizlikten
İlkbaharla gel aşkım benim ol yeniden
Bulupta ayıramadım senin gibi nadir bir gülü dikeninden
Adını silemedim yeryüzünden ve kaderimden
Nadir bulduğum tek varlığım sensin onuda aldılar ellerimden


neredesin sevdiğim sensiz ben bu hayatı neyleyim
aşkımın son damlası da gidişinle sel oldu derdindeyim
kahrolası kaderim kavuşturmadı seni bana
hasretin vurdu beni dertler bende ben senin derdindeyim


SÖZ = SeRKaN ANDİÇ