Eidoss
08-10-2007, 13:34
CESARET
Ne geçmişime küsüm yokluğunda,
Ne geleceğimden umutlu…
Ne sevdalıyım baharın gelişine,
Ne de istekli başlamaya yeni güne…
Sadece yaşıyorum,
Belki son bağ saçların beni hayata bağlayan…
Yüzüne bakmaya cesaretim yok
Ama gözlerinden uzak,
Dünyamda ışığım yok…
Mutluluğu görmeye tahammülüm yok,
Sevenleri örneğin,
El ele tutuşmuş, hem de göz göze,
Yalnızlığımı düşünmeden,
Bilmeden yüreğimdeki koca boşluğu,
Ve aldırmadan gözlerimi bürüyen karanlığa,
Öylece koklaşmaların,
Ellerini tutmalarına tahammülüm yok,
Sonra doğayla paylaşacak sevincim yok,
Güzelliklerini yaşayacak isteğim,
Kelebeklerine anlatacak sevgilim yok yanımda…
Çiçeklerini koklayacak gücüm yok,
Korkuyorum ya sen kokarsa diye…
Yalnız kalmaya da hiç cesaretim yok,
Ya hatırlatırsa suskunluğunu,
Boş boş bana bakan duvarlar,
Ya duyarsam fısıltını,
Görürsem hayalini,
Görürsem karanlığı yarıp bana geldiğini…
Yaşamaya da cesaretim yok,
Ama kahretsin,
Ölmeye de cesaretim yok.
Atlamaya yüksek bi yerden,
Ya da sıkmaya bi kurşun,
Yokluğunla boşalan kalbime…
İşte asıl o zaman korkarım:
Ya bir melek olur da çıkarsan karşıma?
Sorgusuz elimden tutar,
Çekersen gözlerine tekrar???
Ya da duyarsan Ankaralardan öldüğümü?
Ya üzülürsen?
Olmaz ya,
Hani olursa bi ihtimal,
Düşerse gözlerinden bi damla yaş,
Yaşının düştüğü toprağı
Değmezlere çiğnetmeye hakkım yok…
Ne geçmişime küsüm yokluğunda,
Ne geleceğimden umutlu…
Ne sevdalıyım baharın gelişine,
Ne de istekli başlamaya yeni güne…
Sadece yaşıyorum,
Belki son bağ saçların beni hayata bağlayan…
Yüzüne bakmaya cesaretim yok
Ama gözlerinden uzak,
Dünyamda ışığım yok…
Mutluluğu görmeye tahammülüm yok,
Sevenleri örneğin,
El ele tutuşmuş, hem de göz göze,
Yalnızlığımı düşünmeden,
Bilmeden yüreğimdeki koca boşluğu,
Ve aldırmadan gözlerimi bürüyen karanlığa,
Öylece koklaşmaların,
Ellerini tutmalarına tahammülüm yok,
Sonra doğayla paylaşacak sevincim yok,
Güzelliklerini yaşayacak isteğim,
Kelebeklerine anlatacak sevgilim yok yanımda…
Çiçeklerini koklayacak gücüm yok,
Korkuyorum ya sen kokarsa diye…
Yalnız kalmaya da hiç cesaretim yok,
Ya hatırlatırsa suskunluğunu,
Boş boş bana bakan duvarlar,
Ya duyarsam fısıltını,
Görürsem hayalini,
Görürsem karanlığı yarıp bana geldiğini…
Yaşamaya da cesaretim yok,
Ama kahretsin,
Ölmeye de cesaretim yok.
Atlamaya yüksek bi yerden,
Ya da sıkmaya bi kurşun,
Yokluğunla boşalan kalbime…
İşte asıl o zaman korkarım:
Ya bir melek olur da çıkarsan karşıma?
Sorgusuz elimden tutar,
Çekersen gözlerine tekrar???
Ya da duyarsan Ankaralardan öldüğümü?
Ya üzülürsen?
Olmaz ya,
Hani olursa bi ihtimal,
Düşerse gözlerinden bi damla yaş,
Yaşının düştüğü toprağı
Değmezlere çiğnetmeye hakkım yok…