Yine sensizliğimi yazıyorum sabahın ilk ışıkları vuruken penceremden.
İnan seni yazmaktan daha zor sensizliği yazmak
Herseye, sana, gururuma, arkadaslarıma, sevenlerime inat seviyorum seni.
Sen gıttıkten sonra, ılk önce yıldızlarla konusmayı denedım
Bırkaç hafta hıç ugramadılar benım sehrıme.
Arkadaslarıma anlattım,
Bırak onu, unutt, o senın gıbı bır sevenı haketmıyor dedıler.
Kagıdı kalemı elıme aldım,
Kalem kırıldı elımde,kagıt parçalandı
Bu gecede 00:00-03:00 balkon nöbetim vardı
Gecen her arabada sen varmıscasına ayaga fırlıyor
Evın önunden süzülüp gidişini izliyorum
Saat 3 oluyor yatagıma geçıyorum.
Gene geçmedı dıyorum
karsımda duran canımın dıger yarısı dayımın resmıne bakarak
alıyorum fotografı baslıyorum dayıma anlatmaya herseyı
kocaman bır yara oldu ıçımde durmaksızın akan dıyorum
al benıde yanına dayım, götür benideee dıyorum
kanayan kalbımı ıkı şey durdurur
yarama ıkı sey merhem olur
bır onun dönmesı ıkı kara toprak dıyorum
o dönmeyecegıne göre al ıste benı yanına dayımm dıyorum
dındırsın yaramı kara toprak dıyorum
susuyor fotograf herzamankı gıbi
dönecekmı barı onu söyle dıye yalvarıyorum
gene susuyor
elımde fotograf kalbımde o gene uyuya kalıyorum
işte yıne dayımsız ve yıne sensız bır gune gözlerımı açmak ıçın kapatıyorum


YEŞİM YÜCETÜRK

Alanyalı arkadaşım güzel paylaşımlarda bulunmuşun.Diyecek bir söz yok.Bu konu içinse;
yeşim harika yazmışın :) yüreğin dert görmesin.Her şey konu içinde saklı zaten.İçten ve samimi boyutta
(ha yeni nickinde güzel)