USTRANIN AĞZINDA



yıllar var ki serçeleri unutmuşum

üzerimden gökyüzünü almışlar gibi

asfaltların karanlığında boğulmuşum

ufacık oysa hep böyle uçuşurlarmış

karlı ağaçların arasındaki alfabemdeki

iyimserlikleri bir türlü anlaşılmamış



yıllar var ki serçeleri unutmuşum

kuruş kuruş beni vurmuş öldürmüşler

boşa çıkmış başkaldırmam sarhoşluğum

onlarsa benim için ışık biriktirirlermiş

şafak kapılarında gülüşürmüşler

çocuk zenginlikleri hiç bitmemiş


Atilla İLHAN

Teşekkürler ...

TeŞeKKüRLeRr...