BİR SABAH İSTANBUL



Sis çöktü, deniz kayboldu; martılar

Hangi yağmur açmaya gidebilirdi çiçekleri

Hangi zalim kurşun ayırabilirdi

Kara sevdaları şarkılardan.



Üsküdar Eminönü arasında bir vapur

Tuzunu öğütüyordu denizin

Aşklardan korkulardan ayrılıklardan

Sorulmamış sorulara kadar.



Bu sokaklar böyle değil

Süleymaniye eski Süleymaniye değil

Servilerle oynaşan ey ılık rüzgâr

Kim söyleyebilir bana kalbinin şiiriyle

Değişen iklimlerin tarihi macerasını.



Artık bakır üstüne işleniyorken mavi

Kurşuni işaretlerle biraz

Bir sabah İstanbul

Yıldız karayel sonra da poyraz.

Nurettin DURMAN