ELİF’İN BAŞINA GELENLER



Elif çekildi aradan

Lahuti bir imgenin içinde sır oldu

Elif’in içi ayna içi kocaman bir dünya

O vakit korkunç bir haleti ruhiye ile

Çıkılıyordu çarşılara.



Elif çekildi aradan Elif sır oldu

O vakit küffar dört nala at koşturuyordu.



Sonra geçti bir fırtına olarak içimizden

Dağlardan vadilerden

Sararmış yaprakların arasından

O vakit aslını arayan lahuti ses

Kırılmış olarak yeni baştan

Devire devire korkulukları

Sabırla ve aşkla başlıyordu.



Ağır ağır inen darbe bedenimizde eriyor

Harf kırılıyor tenhaya çekiyor kendini

Sürgün ceza ölüm o zor hasret günleri

Geçip bir fırtına olarak içimizden

Dağlardan vadilerden ırmaklardan

Gecelerden kopartılan esenlik ile

O kitabı kerim o tükenmez varidat.

x

Nurettin DURMAN