GÜL’E BENZER



Gülün dikenli tarafından tomurcuğa durduğunda aşk

patlamaya koşsun dünya, insan insanlığın bilsin

hercai menekşeler, arslan ağızları

perişan akşamüstleri ölüm trenleri gelsin.



Değil, ah öyle değil minnacık yüreği kuşun

tutulamaz yarım ay kadar bile öksesi yok

sağaltırken hüznü düşen yaprakla birlikte

gül kokusu kırılan bir kalbin ardından.



yani kışkırtılmış kıskanç bir imle tutulmaz olur

alıp başını giden korkunun ayak izleri

öne çıkmayı birde kuşkuyla bağdaştıracak yer

olmamalıydı. Değil mi ama? Dost çünkü gül’e benzer.

Nurettin DURMAN