Adını bilmediğim bir sahilde
Yürüyorum, başım dumanlı,
Aklım karma karışık,
Elimde bir şişe şarap,
Bir iki kadehin dibine vuruyorum,
Denizin dalgaları vurdukça sahile,
Elimdeki taşı fırlatıp
Suyun üstünde sekmesine bakıyorum.


Canına yandığımın dünyasında,
Bugün varız, yarın yokuz
Bir iki nefes alıyorum aceleden,
Sanki bir daha alamayacakmışım gibi,
Martılara sahte gülücükler saçıyorum,
Gelip geçen vapurlara,
Nedensizce el sallıyorum,
Dalıyorum uçsuz bucaksız denize.


Gözyaşım denize karışır,
Deniz gözyaşıma,
Bunlar gecikmiş gözyaşları,
Zamansız akıp gidiyor,
Aynı vakitsiz zaman gibi,
Ama geciktirilmiş gözyaşı ,
Gecikmiş pişmanlığa benzer,
Hiç de biriktirilmeye gelmez.


İşte adını unuttuğum o sahilde,
Dedim ya yürüyorum, başım dumanlı,
Dalgalandırıyor denizi hasret rüzgârları,
Gülmeli, eğlenmeli, hatta ağlamalı,
Zira bu gözler zaman geldiğinde,
Gülmez ve ağlamaz,
Şimdi hatırladım sahilin adını,
Bu sahil, pişmanlık sahili.




Ramazan DERELİ