Sırtımı çam ağacına dayıyorum,
Çimlerin üstüne bağdaş kuruyorum,
Elimde bir sigara,
Her nefes çekişimde ondan
Zehirlendiğimi bile bile,
Yinede hayata küsmüşçesine
Sigara üstüne sigara içiyorum,
Her zaman ki gibi dünya ayrı bir alem,
Ben de hayaller aleminde yüzüyorum,
Çırpınıyorum çıkmak için,
Her çırpınışımda lanetleniyorum,
Hey yalan dünya sana sesleniyorum!
Ben de seni lanetliyorum.



Çimenleri sulayan fıskiyenin
Çıkardığı ses,
Eskilerden kalma nostalji mırıltısı,
Beynimde yankılanan kuşların cıvıltısı,
Beni aşka, sevgiye çağırıyor.
Uçarlarken enginden engine,
Beni o alemden çıkartıyorlar sonunda,
Tenimde yürüdükçe karıncalar
İçim bir tuhaf oluyor,
Sanki uykuya dalmamı istemiyorlar,
Dost bildiklerim acımazlarken bana,
Hey yalan dünya sana sesleniyorum!
Ben de sana acımıyorum.



Bulutları dinliyorum,
Muhabbetlerine kulak veriyorum,
Beni aralarına alırlar belki diye
Hiç sesimi çıkartmıyorum,
Etraf birden karardı,
Güneş bulutların arkasında kaldı,
Gök kızgın, gök hırçın,
Sanki isyan edercesine
Etrafa kükrüyor,
Ve sanki bana bakıp bakıp gülüyor,
Hey yalan dünya sana sesleniyorum!
Ben de sana gülüyorum.


Etraf aniden alabildiğince sessizleşti,
Sadece kulağımda karıncaların ayak sesleri,
Hiç kimsede cesaret yok konuşmaya,
Gözler konuşur sadece,
Gözler birbirine kızarcasına.
Üşüyorum, vücudum titrer,
Gönül avare, gönül yorgun,
Dost ister, yaren ister,
Kim bilir neler neler diler,
Ümitsizce açarken ellerimi semaya,
Onu ister, sevgili diler.
Gönül bende isyan,
Hey yalan dünya sana sesleniyorum!
Ben de sana isyan ediyorum.


Park bekçisi o gösterişli vücuduyla,
Yanıma doğru gelirken,
Çekil git diyor buradan,
Basma çimenlere diyor,
Hey yalan dünya sana sesleniyorum!
Sen de git benim başımdan.
Hey yalan dünya sana sesleniyorum!
Sende basma yaralarıma.





Ramazan DERELİ