DÜNYANIN BİLMEM NERESİNDE...

sevgili...

usul usul adımlayacaksın bu hayatta

adımların usul usul basacak yere

sen

an’ların tadına bakarken ritmini duyacaksın

dökülen şelalenin

açan çiçeğin

ve

dünyanın bilmem neresinde verilen son nefesin



ey sevgili!

anar gibisin biraz nefret katılmışlıkla

öfke belki

belki bulanmış biraz savdaya,

aşk’a...

ve

sessizliğin ardından haykırışın gelir

taa buralara

dünyanın bilmem neresinde birşeyleri bekleyen bana



sevgili...

tutmak isterse elin karanlıktan çıkan aydınlığı

uzanırsan boşluğa doğru

yüreğin dolar dolar taşarsa

ve

gözlerin dayanamaz gözyaşına bulanırsa

O var

bir büyük sevda var adına yaşanan

dünyanın bilmem neresinde ben varım umuda tutunan



ey sevgili!

ben severim

ben sevmeyi severim üstelik

çalı-çırpı, börtü-böceği

çatı katında gezinen ay kediyi

ve

gözlerindeki gülümsemeyi

hatırlar mısın ya sen

dünyanın bilmem neresindeki beni



sevgili...

ey sevgili!

Tesekkurler..;)