...Sevdasını Başka Yüreklerde Erteleyenlere İthafımdır...


[Yalnızca kayıtlı Üyeler Linkleri Görebilirler.] myalanlariniigr2.jpg

Aslında bir "yalan" avutacaktı onu.. Gerçek umurunda değildi..
Kalbinin beklediği tek şey biraz avutulmaktı işte..
Sevdiği, onu sevmiyorsa bile "seviyorum" desin istiyordu..
Adam belli ki hiçbir zaman istediği gibi sevmeyecekti onu..
Ansızın çalmayacaktı kapısı mesela. Bir sabah çalıştığı masaya bir buket çiçek bırakılmayacaktı.
"Bu şarkıyı anımsıyor musun?" diye sormayacaktı telefonun diğer ucundan..
Birlikte bir yemek pişirilmeyecekti asla ve domatesler doğranırken haberlere birlikte kederlenilmeyecekti..
Şefkatle okşanmayacaktı ateşlenmiş alınlar.. Aşk için ertelenmeyecekti hiçbir iş...

Ve... Terk edilmeyecekti hiçbir "alışkanlık".. Sıradışı olmayacaktı bu ilişki..
Bütün bunları biliyordu ama birisi ona tersini söylesin istiyordu..
Biri ona "özel" olduğunu, her şeyin düzeleceğini, bütün bunların geçici olduğunu söylesin istiyordu..

Sevilmemekten eskimiş kalbi bir yalanla tadilata girsin istiyordu..
Razıydı, yeter ki biri kandırsaydı onu..
İyi bir şey söylesin birileri, desin ki mesela:
"Aslında seviyor seni. Ama gösteremiyor sevgisini.
Belli edemiyor işte. Öğrenmemiş nasıl sevilir bir insan? Hepsi böyle biliyorsun.
Ama ben anladım, çok seviyor seni.
Sen görmedin dün, arkan dönüktü ama öyle güzel baktı ki sana..
Suskunluğu içine kapanıklığından, sevgisizliğinden değil inan bana."

Böyle desin istiyor birileri..

Kandırıyorum onu..

Duymak istediklerini söylüyorum.

Bir parça teselli bulsa da, o aslında sevdiğinin yalanlarını istiyor..

Mehmet COŞKUNDENİZ

NOT: ALINTI.