Fakir sahabilerin üzüntüsü
Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor:

Fakir Müslümanlar, Resul-i Ekrem sallallahu aleyhi ve sellem’in yanına giderek,
- “Varlıklı Müslümanlar, cennetin en yüksek derecelerini ve ebedi nimetleri alıp götürdüler” diye dert yandılar. Hz. Peygamber:

- “Nasıl olmuş o?” diye sorunca da,

- “Bizim kıldığımız namazları onlar da kılıyorlar. Tuttuğumuz oruçları onlar da tutuyorlar. Fazla malları olduğu için hac ve umre yapıyorlar, cihad edip sadaka veriyorlar ve köle azat ediyorlar; biz ise imkanımız olmadığı için bunları yapamıyoruz” dediler.

Bunun üzerine Resul-i Ekrem onlara,

- “Sizden önde gidenlere yetişebileceğiniz, sizden sonra gelenleri geçebileceğiniz, sizin yaptığınızı yapanlar dışında herkesten üstün olacağınız bir şeyi öğreteyim mi?” diye sordu.

- “Evet, öğret ey Allah’ın Elçisi!” dediler. Resul-i Ekrem şöyle buyurdu:

- “Her namazın ardından otuz üçer defa ‘Sübhanallah’ diyerek Allah’ı tesbih eder, ‘Elhamdülillah’ diyerek O’na hamdeder ve ‘Allahü ekber’ diyerek tekbir getirirsiniz.”

Peygamber Efendimiz’in yanından ayrıldıktan sonra bu zikirleri kaçar defa söyleyeceğimiz konusunda anlaşmazlığa düştük. İçimizden biri, otuz üç defa Sübhanallah, otuz üç defa Elhamdülillah, otuz dört defa Allahü ekber diyeceğimizi söyledi. Bunun üzerine ben Hz. Peygamber’in huzuruna çıkarak konuyu arz ettim. şöyle buyurdu:

- “Sübhanallah, Elhamdülillah, Allahü Ekber; bu zikirlerin her birini otuz üçer defa söyleyeceksiniz.”

Birkaç gün sonra fakir Müslümanlar Resul-i Ekrem’e tekrar gelerek,

- “Zengin kardeşlerimiz bizim yaptığımız zikirleri duymuş; aynını onlar da yapıyorlar” dediler. Bunun üzerine Allah’ın Elçisi şöyle buyurdu:

- “Ne yapalım! Artık bu Allah’ın bir lütfudur, Allah lütfunu dilediğine verir.”

__________________