özledim



kalabalıklarda yaşarken
yalnızlıgı özledim
gecenin sessizliginde
seni özledim
bir tatlı tebessümde dünyayı bulurdum
şimdi ise sensizligin acısıyla
beraber yürüdügüm sokagı özledim
son vedada giderken
köşeyi döndügün sokagı özledim
seni beklerken köşe başında
elimde tuttugum
bir demet gülü özledim
niceleri özlem duyar özledigine
beraber oldukları akşamlara
göz göze yudumladıkları demli çaylara
kavuşmak umuduyla
yazılan destanları özledim
ayrılık ah o ayrılık
sonunda kavuşmak varsa eger
gece özlemle ve sabırsızca
yastıga başımı koyuşumu özledim
dalıpta tatlı hayallere
dost yapılmış gecelere
bir telefonun zil sesiyle
irkilip uyanışımı özledim