Benden seni anlatmamı isteselerdi:
bir yürek anlatırdım içinde koskocaman bir dünya..
dünyada kocaman bir fener sevgi yolu aydınlatan...
Deselerdi 'yaz onu':
yazardım en güzel şirrleri..
dilsiz istekleri,
dirpsiz kuyu sarınçlarında yuvarlanan aşkları..
yazardım parmaklarım morarıncaya kadar..
yazardım yüreğim yorulup duruluncaya kadar..

Deselerdi 'çiz onu':
çizerdim dünyayı..
her tarafı..yediveren gülleri yedi renk açan en mevsimsiz çiçeklerin açtığı nakışlı oyalı özenli bir dünya..
dokunmaya korkardım kendi çizdiğim dünyaya dokunmaya..
korkardım çiçeklerim yaprakların solmasından...

Deselerdi 'kim o??':
o derdim, o işte..
yüreğinde deryaları taşıyıpta tek bir dünyalıya konuşamayan..
o sınırsız sevgi deryasında yelken açıp giderken sevgisini utangaç kişiliğine gömen biri idi...
Ve o derdim:
beni sabahlara kadar kendisini düşünmek zorunda bırakan insafsız biri o..
konuşsa yüreğindeki allı tebessümlerde kabolurum...
konuşsa yanmadan,yıkılmadan söndürürdü beni derdim..
sigaram kadar tiryakisi olduğum,içkim kadar başımı döndüren,görmediğim kadar özlediğim,özlediğim kadar dokunamadığım,dokunamadığım kadar ürkek...

Ve o derdim:
yaşayıp da yitirdiğim değil
yaşamayıp da bilmek istediğim
konuşmasını beklediğim
kızl dudaklarına hasretlendiğmi
hasreti ile eridiğim
yanımda iken bile özlediğim
gittiği yolu kıskandığım
aydınlık günlerimi aradığım
o derdim..