Babam
Gönül mızrabımla şu bağlamama
Vuruşumu babam, ağıt sanmazlar
Başbaşa verip te onun teliyle
Yanışımı babam, ağıt sanmazlar

Son buyruğun imiş, çıktık huzura
Oğul, kız, torunun, geçtik hazıra
Bu mutlu tabloyla geldik nazara
Söyleşimi babam, ağıt sanmazlar

Boşa mıydı Ankara ya geldiğin
Boşa mıydı bakıp bakıp güldüğün
Boşa mıydı bize ümit verdiğin
Gülüşümü babam, ağıt sanmazlar

El uzatmadığın bir garip yoktu
Şüphesiz ki senin sevenin çoktu
Felek İbrahim'in boynunu büktü
Akmayan yaşımı, ağıt sanmazlar


İbrahim Kılınç