Minik
07-24-2007, 11:55
BU ÜLKENİN
SADE VATANDAŞLARI
DENEMELER
“Sade Vatandaş” heykelini bilmem ki duydunuz mu?
Hamburg’da bir parka , elindeki filesi içerisinde, evine sebze ve meyve götürmekte olan bir insanın heykeli dikilmiş. “Sade Vatandaş” olarak nitelendirilen bu heykelin kaidesine de şöyle yazılmış:
“Hiçbir insanı öldürmeyen, yaşamı boyunca kahramanlık yapmayan, hiçbir çatışmaya imzasını atmayan, yaşamı boyunca diğer insanların esenliğini dileyen ve onlar için çalışan, sade bir aile reisi olarak yaşadı.”
Vatanımızı, bağımsızlığımızı, namusumuzu, hakkı ve adaleti korumak için toprağın altında yatan kahramanlarımızı elbette unutmayalım! Fakat bu ülkenin sade vatandaşlarını da unutmayalım! Onları da mütevazi kahramanlar olarak takdir edelim. Kimler mi onlar?
Kırk yıl dağdan odun taşıyıp, tek bir eğri odun getirmeyen ve “Dağda hiç eğri odun yok mu Yunus?” diye soran Taptuk Emre’ye , “senin dergahına, tek bir eğri odun bile giremez!” cevabını veren Türkmen kocası Yunus örneği, işini doğru yapan herkes!
Babalar vardır, “Tevekkeltü” der, her sabah erkenden evinden çıkar, “Allah’ın verdiğine şükür” ederek döner, çocuğunun eski ayakkabısına bakar, aylarca yeni bir çift ayakkabı alamadığı için yüreği parçalanır da yine de “Allah, devlete ve millete zeval vermesin” diye herkese esenlik dilemekten geri kalmaz.
Anneler vardır, ızdırabı içinde gizli, yüzünde yalnızca mutluluk ifadesi bulursunuz. Ailenin,en yoksul zamanlarında bile, en basit malzemeden en mükemmel yemekler yapabilir, evi düzenli, tertipli; çocukları ter temiz bakımlıdır!
Öğretmenler vardır, her sene ilk defa anlatıyormuş gibi bütün derslerini yeniden hazırlar. “Her sene, yeni olarak ne anlatıyorsun ki yeniden ders notu hazırlıyorsun?” diye soranlara “Fakat ben her sene yeni öğrencilere ders anlatıyorum!” cevabını verir!
Yazarlar vardır, bir kelimeyi yazarken beş tane sözlüğe bakar ki, okuyucular o kelimeyi yanlış öğrenip, yanlış kullanmasınlar!
Gençler vardır, belediye otobüsüne oturmuş, yarım saatlik yol gidecektir. Üç dakika sonra, yerini, otobüse yeni binen kendinden yaşlı beyefendiye veya hanımefendiye verir ve yirmi yedi dakika ayakta gider!
Ustalar vardır, ikinci sınıf malzeme bile kullansa, yaptığı işte tek bir kusur bulamazsınız!
İdareciler vardır, bazen memurlarının yerine kendi çalışır, ama, yine de maiyetindekilere yüzünü ekşittiği görülmez!
Bakkallar vardır, sabahın erken saatinden geç saatlere kadar dükkanını bekler. Dükkanına girip, tek bir kibrit satın alsanız, büyük bir kibarlıkla verir ve sizi güler yüzle uğurlar!
Esnaflar vardır, kendi borcunu zamanında ödeyebilmek için, on tane dostunun kapısını çalar borç arar da, borcunu zamanında ödeyemeyen tek bir alacaklısına gitmez!
Şükür ki, bu ülkenin sade vatandaşı daha pek çoktur ve hayatı güzelleştiren de onlardır!
SADE VATANDAŞLARI
DENEMELER
“Sade Vatandaş” heykelini bilmem ki duydunuz mu?
Hamburg’da bir parka , elindeki filesi içerisinde, evine sebze ve meyve götürmekte olan bir insanın heykeli dikilmiş. “Sade Vatandaş” olarak nitelendirilen bu heykelin kaidesine de şöyle yazılmış:
“Hiçbir insanı öldürmeyen, yaşamı boyunca kahramanlık yapmayan, hiçbir çatışmaya imzasını atmayan, yaşamı boyunca diğer insanların esenliğini dileyen ve onlar için çalışan, sade bir aile reisi olarak yaşadı.”
Vatanımızı, bağımsızlığımızı, namusumuzu, hakkı ve adaleti korumak için toprağın altında yatan kahramanlarımızı elbette unutmayalım! Fakat bu ülkenin sade vatandaşlarını da unutmayalım! Onları da mütevazi kahramanlar olarak takdir edelim. Kimler mi onlar?
Kırk yıl dağdan odun taşıyıp, tek bir eğri odun getirmeyen ve “Dağda hiç eğri odun yok mu Yunus?” diye soran Taptuk Emre’ye , “senin dergahına, tek bir eğri odun bile giremez!” cevabını veren Türkmen kocası Yunus örneği, işini doğru yapan herkes!
Babalar vardır, “Tevekkeltü” der, her sabah erkenden evinden çıkar, “Allah’ın verdiğine şükür” ederek döner, çocuğunun eski ayakkabısına bakar, aylarca yeni bir çift ayakkabı alamadığı için yüreği parçalanır da yine de “Allah, devlete ve millete zeval vermesin” diye herkese esenlik dilemekten geri kalmaz.
Anneler vardır, ızdırabı içinde gizli, yüzünde yalnızca mutluluk ifadesi bulursunuz. Ailenin,en yoksul zamanlarında bile, en basit malzemeden en mükemmel yemekler yapabilir, evi düzenli, tertipli; çocukları ter temiz bakımlıdır!
Öğretmenler vardır, her sene ilk defa anlatıyormuş gibi bütün derslerini yeniden hazırlar. “Her sene, yeni olarak ne anlatıyorsun ki yeniden ders notu hazırlıyorsun?” diye soranlara “Fakat ben her sene yeni öğrencilere ders anlatıyorum!” cevabını verir!
Yazarlar vardır, bir kelimeyi yazarken beş tane sözlüğe bakar ki, okuyucular o kelimeyi yanlış öğrenip, yanlış kullanmasınlar!
Gençler vardır, belediye otobüsüne oturmuş, yarım saatlik yol gidecektir. Üç dakika sonra, yerini, otobüse yeni binen kendinden yaşlı beyefendiye veya hanımefendiye verir ve yirmi yedi dakika ayakta gider!
Ustalar vardır, ikinci sınıf malzeme bile kullansa, yaptığı işte tek bir kusur bulamazsınız!
İdareciler vardır, bazen memurlarının yerine kendi çalışır, ama, yine de maiyetindekilere yüzünü ekşittiği görülmez!
Bakkallar vardır, sabahın erken saatinden geç saatlere kadar dükkanını bekler. Dükkanına girip, tek bir kibrit satın alsanız, büyük bir kibarlıkla verir ve sizi güler yüzle uğurlar!
Esnaflar vardır, kendi borcunu zamanında ödeyebilmek için, on tane dostunun kapısını çalar borç arar da, borcunu zamanında ödeyemeyen tek bir alacaklısına gitmez!
Şükür ki, bu ülkenin sade vatandaşı daha pek çoktur ve hayatı güzelleştiren de onlardır!