Hayatta bazı insanların fark etmeseler de çok şanslı oldukları bazı zamanlar olur. Bazen bir insanın bir şeye ya da çoğunlukla birden çok şeye morali bozulduğu zamanlarda bu bozukluğunu dışarıdakilere hiç belli etmek istemeyebilir. Çünkü böyle zamanlarda hep dostu olmuş olan yalnızlık bir düşman gibi görünür. İşte böyle zamanlarda o kişi derdini en yakınındakine belli etmezken yeni tanıştığı birine anlatıverir her şeyi dürüstçe. Bu kişi bazen otobüste karşılaştığı biridir, bazen bir dükkanda, bazense nette... Zaten yeni dostlar da böyle kazanılır ya... İşte belki tanımadığı kişilerle konuşmaktan hiç hoşlanmayan o kişi başlayıverir anlatmaya... Hatta bazen en yakın dostuna olduğunda daha dürüst bile olabilir.
Derken bir sonraki görüşmede artık konuşulacak çok şey vardır. Bir kere, bir önceki konuşmalarındaki sorun çözülmüş müdür? İşte burada başlar ve öyle bir devam eder ki muhabbet… En olmayacak şeylerden bile bahsedilir. Sonra tabi ki de en önemlisi ortak yönler keşfedilir zamanla hatta ortak espriler bile oluşabilir belki.
Artık belki de bu yeni dostu onun için yeni bir yaşama mesele olmuştur. Kişi kimsenin bir dost gibi dürüstçe davranmadığını düşünürken bir dosta sahip olmanın ne güzel bir şey olduğunu fark ediverir. Sanki onunla konuştuktan sonra eski olaylar da yoluna girmiştir hayatında. Bazı değişiklikler yapmış, yaptıkları hakkında ondan destek alarak kendine güvenini de artırmıştır. Onunla tanışmak yeni bir hayata başlamaya karar vermesini sağlamıştır. Eski şeylerin bitişine üzülmek yerine yeni şeylerin başlayışına sevinmeyi öğrenmiştir artık. Tıpkı intihar etmek üzere olan bir kişinin son anda açık kalan tv’ de bir bebeğin doğuşunu görmesi ve ipi boynundan çıkarıp ya da bıçağı elinden atıp her şeye yeniden başlamayı kutlaması gibi...


Fatih Üstündağ

Tesekkurler..;)