Bana verilen onca emek...Ben nerede layık oldum tüm bunlara?
Gerçekten artık "bazılarının külfetle (ki alışıldık olanı bu!),bazılarının ise nimet ile sınav olduğuna inanıyorum iyiden iyiye...Ben tabii ki yine anormal klasmandayım.Yarışmacı arkadaşlara başarılar...Peki ben?
Yarışmacı arkadaşlar...yarışmacı arkdaşlar...yarışmacı arkdaşlar...
Tabii ya!Yarışan insanlar var,bir koşuşturma...Bir hengame!Nur,kendine gel!Bu hayat bir rekabet!Ne için farkında değilsin hala?Neresindesin bu rekabetin?
En acımasız köşesinde!
Uyuma Nur.Zirvede rüzgar sert eser der baban ya hep!Uyan!

Boğuluyorum.Nedir bu karabasan?Ya da beni "kara bastıran" ... Veyahut bu kış gecesi gelen kabuslar,hep de "karda bastıran" ...
Güneş doğarsa,karda bastıran kabus gelmez,değil mi?Peki ya güneş doğarsa,kar erir,üşümem,kara bastırılmam değil mi?Güneş doğarsa alt eder,korkunç karabasan da kaçar değil mi?
Baş parmağı dudaklarının arasında,boynu masumca bükük,ama gözleri muzurca fırıldayan,ışıldayan bir çocuk saflığından farksız sorduğum bu soruların cevabını yine ancak ben bulabilirm.
Unutmayın,güneşiniz ancak siz olursunuz.Bize bizden başka kimse yardım edemez.
Tıpkı,ancak kendinize sorarak bulduğunuz cevapların kapılarınızı açması gibi!

Fatma Nur Çalışıcı

Tesekkurler..;)