Cell o
09-16-2007, 11:25
ÖSS sınavını kazanıp İstanbul’daki üniversiteye gitmeyi hayal ettim. Annemle babam bana epey destek olmuşlardı. Ama şuan lise 2’ye gidiyordum. ÖSS sınavına girmeye 2 yılım kalmıştı. Derslerimde bayağı başarılıydım. Akşam yattım ve yine kara kara düşünüyordum. İzmir Fen Lisesi’ne gittiğim için kendimi çok şanslı buluyordum. Ama bu dereceye gelmeden önce her şeyi bırakıp kendimi derslere adamıştım. Lisemi çok seviyordum. Böyle düşünürken birden uyuyakalmışım. Sabah erken kalkacaktım. Yarın okulum tatildi ama dershanem vardı.
Sabah kalktığımda kendimi birden hayal ettiğim evde buldum. Bir tanede ev arkadaşım vardı. Birden odamın kapısı çalındı ve giren ev arkadaşım Aslı’ydı. Kahvaltıya geliyorsun değil mi? Bugün kahvaltıyı ben hazırladım dedi. Kahvaltıya gitmeden önce ben buraya nasıl geldim ve ne çabuk ÖSS’yi kazanıp istediğim bölüme ve üniversiteye nasıl geldiğimi hiçbir zaman anlamadım. Sadece o gün çok tuhaf davrandım. Yarın okulum vardı. Arkadaşlarımı hayal ediyordum. Yarına kadar Aslı’yla İstanbul’u gezmek istiyordum. Çünkü İstanbul’u ilk defa görüyordum ve çok merak ediyordum. 3 saat falan gezdik, alışveriş yaptık ve dinlendik. Bunlardan sonra bayağı yorulmuştuk. Eve gider gitmez yattım. Sabah kalkınca okuluma gittim. Yolda biran önce gitsem de arkadaşlarımı, okulumu ve öğretmenlerimi görsem diyordum. Aslı bana niye tuhaf davrandığımı sordu. Bende bugün biraz rahatsızım diyerek oyaladım. Gerçekten okulumu çok beğendim. Arkadaşlarımı da sevdim. Hepsi cana yakın insanlardı. Günler böyle gelip geçti. Bir kapkaççı çantamı aldı bende vermeyince biraz hırpalandım. Sonunda aldı gitti. Polislerde arkasından gittiler ama yakalayamadılar. Ben o şoktan sonra hastaneye yattım. Neyse ki bir, iki çizikten başka bir şeyim yoktu. Ucuz atlatmıştım. Hani derler ya verilmiş sadakamız varmış diye aynı o durumdaydım. İzmir’de de bir kere başıma gelmişti. Onda polisler yakalamışlardı. Bana da bir şey olmamıştı.
Artık kendimi çok rahat ve huzurlu hissediyordum. Her şey çok güzeldi. Bu yaşadıklarımın rüya değil gerçek olduğunu inanmıştım.
Birden bir ses duydum. Annemin sesiydi. Kızım kalk dershaneye geç kalacaksın dedi. Hemen kalktım ve etrafıma baktım. Anne Aslı nerede diye sordum. Ancak annemin cevabı çok tuhaf geldi. Aslı kim kızım dedi. Ve hepsinin bir rüya olduğunu anlamıştım. Keşke gerçek olsaydı. Ama bu rüyamdan sonra çok çalıştım hırslandım çünkü o rüyanın gerçek olmasını istedim. 2 yıl geçmişti başarım devam ediyordu. ÖSS sınavına girdim ve sonucu çok güzeldi kazanmıştım. Aynı rüyamda ki gibi üniversitem, arkadaşlarım ve özgürlüğüm olmuştu. Şimdi düşünüyorum da iyi ki o rüyayı görmüşüm…
Melis Kaynak
Sabah kalktığımda kendimi birden hayal ettiğim evde buldum. Bir tanede ev arkadaşım vardı. Birden odamın kapısı çalındı ve giren ev arkadaşım Aslı’ydı. Kahvaltıya geliyorsun değil mi? Bugün kahvaltıyı ben hazırladım dedi. Kahvaltıya gitmeden önce ben buraya nasıl geldim ve ne çabuk ÖSS’yi kazanıp istediğim bölüme ve üniversiteye nasıl geldiğimi hiçbir zaman anlamadım. Sadece o gün çok tuhaf davrandım. Yarın okulum vardı. Arkadaşlarımı hayal ediyordum. Yarına kadar Aslı’yla İstanbul’u gezmek istiyordum. Çünkü İstanbul’u ilk defa görüyordum ve çok merak ediyordum. 3 saat falan gezdik, alışveriş yaptık ve dinlendik. Bunlardan sonra bayağı yorulmuştuk. Eve gider gitmez yattım. Sabah kalkınca okuluma gittim. Yolda biran önce gitsem de arkadaşlarımı, okulumu ve öğretmenlerimi görsem diyordum. Aslı bana niye tuhaf davrandığımı sordu. Bende bugün biraz rahatsızım diyerek oyaladım. Gerçekten okulumu çok beğendim. Arkadaşlarımı da sevdim. Hepsi cana yakın insanlardı. Günler böyle gelip geçti. Bir kapkaççı çantamı aldı bende vermeyince biraz hırpalandım. Sonunda aldı gitti. Polislerde arkasından gittiler ama yakalayamadılar. Ben o şoktan sonra hastaneye yattım. Neyse ki bir, iki çizikten başka bir şeyim yoktu. Ucuz atlatmıştım. Hani derler ya verilmiş sadakamız varmış diye aynı o durumdaydım. İzmir’de de bir kere başıma gelmişti. Onda polisler yakalamışlardı. Bana da bir şey olmamıştı.
Artık kendimi çok rahat ve huzurlu hissediyordum. Her şey çok güzeldi. Bu yaşadıklarımın rüya değil gerçek olduğunu inanmıştım.
Birden bir ses duydum. Annemin sesiydi. Kızım kalk dershaneye geç kalacaksın dedi. Hemen kalktım ve etrafıma baktım. Anne Aslı nerede diye sordum. Ancak annemin cevabı çok tuhaf geldi. Aslı kim kızım dedi. Ve hepsinin bir rüya olduğunu anlamıştım. Keşke gerçek olsaydı. Ama bu rüyamdan sonra çok çalıştım hırslandım çünkü o rüyanın gerçek olmasını istedim. 2 yıl geçmişti başarım devam ediyordu. ÖSS sınavına girdim ve sonucu çok güzeldi kazanmıştım. Aynı rüyamda ki gibi üniversitem, arkadaşlarım ve özgürlüğüm olmuştu. Şimdi düşünüyorum da iyi ki o rüyayı görmüşüm…
Melis Kaynak