Hadi bakalım.. Sen hiç... neyse, sen hiç ağlarken gözlerindeki su birikintisinde boğuldun mu? İçine akması gerekenlerin yüzünde yer edindiğini hissettiğin an kendinle boğuştun mu? Oluşum bu bence, yüzünde çizgi mi yer edecek, yaşam bu işte... anlam kavramı yüzümüzden okunur oldu, senin hiç okuma yazmayı bildiğin halde okuyamadığın oldu mu? Benim oldu.. Alfabem A'dan başlayıp hiç Z'de bitmedi.. benim okumam hep kısıtlı kaldı belki de! Saçların dökülürken her bir parçasında yaşanmışlığı hissettin mi? Ve ömründen ömür gittiği oldu mu daha önce? Ağladığında aslında kendini anlattığını belirtmek istedin mi hiç? Zorlanmadım ben bunu yaparken.. "ben anlattım da onlar anlamadı" demedim hiç! Peki, peki sen gözlerini semaya çevirdiğinde aslında aşağıda olanın sen olduğunu farkettin mi? Karanlığın seni ne kadar yukarı çektiğini ve aydınlığın bir o kadar aşağıda kalmanı istediğini gördün mü sen? Gördüm diyorum kendi kendime, sonra ne kadar baktım ki diye soruyorum... Uzun mu uzun!

Sen hiç daha önce duyduğundan emin olup da hiç duymadığın bir ses işittin mi? Ve sana daha önce duyduğuna inandığın ama anlamlarını bilmediğin kelimelerle kurulmuş kısa ya da uzun cümleler okundu mu? Karmaşık duyguların en açık hali budur diye bir tanımın sahibine dokundun mu sen daha önce? Bak o zaman etrafına şöyle bir ince, gördüğün mü baktığındır, yoksa baktığını mı görüyorsun diye!

Sen daha önce "aşk" böceği tarafından ısırıldın mı? Kan aktı mı yarandan, sonra kabuk bağladı mı? En kötüsü de, o kuru kabuktan geriye iz kaldı mı? Ben şimdi yaramı kapatamıyorum işte, kapansa iz kalacak ömür süresince... Çok çok farklı anlamlar gizlese de yüreğinde aşk; işte başlangıcı değil mi asîl değerinin? Sen hiç başlangıcını kaybettin mi? Ben bulamıyorum...

Biliyorum, seni çok tuttum ama son bir soru: Sen, hiç ömrünü mantığının kaleminde mürekkep olarak geçirmek gerçeğine şahit oldun mu??? Artık şahitsin!!!




Hülya Korkut

Tesekkurler..;)