KIZIMA MEKTUP

O yılımın geçici mutluluğu

Yaz güneşinin bir parçası olup kalan

Yavrum, küçük kızım, merhaba.

Bu yorgun selamı, sana baban gönderiyor!



Bilgili bir adam gibi gittiğim zamanı,

Özgürlüğümün parçası olup kalan

Tanımayan kızım, merhaba.

Babanın selamını kabul eder misin?



Sana ben hapishaneden yazıyorum

Hem de katı kurallarla donanmış bir hapishaneden…

Hiç şaşırma kızım

Vücudumun, gönlümün minik mıknatısı



O minik mıknatısın çekmesine gerek kalmadan

Mutluluk ve keder, ikisinin sınırında yürürken

Baban cesurdu, hem de aktı

Dostları, bir de itibarı vardı



İnsan, yerçekimi ile gökyüzü arasındaki

Güçlü tezatlıkla ayakta durur

Dağa da çıkar, uzaya da uçar

Düşse de tekrar dünyaya döner



Düştüğünde toprağın altına da geçer

Mutlak hükmeden güce göre

Eninde-sonunda toprağın altına girer, yavrum

Kalbimin altın mıknatısı



Merkezden kaçan güç olup baban

Demir parmaklıklara, göktaşı olup girdi

Yaramazlık zamanım bitip, yavrum sana çekiliyorum

Kalbim sarsılıyor



Kızım, şimdi büyümüşsündür

Geçmişi sorgular gibi, geleceği hisseder gibi

İnsanların anlamayacağı resimleri

Rengarenk kalemlerle karalayıp duruyorsundur



Babanın şiir yazan dilini

Mükemmel öğrenmişsindir… annenle

Durmadan konuşuyorsundur, iyi öğren

Hatasız yazmasını da öğren



Gördüğün her şeyi öğretmeninden sor

Düşündüğün her şeyi annenden sor

Ama kızım, “babama ne oldu?” diye

Hiçkimseye sorma



Bunu kimse sana söylemez

Annen bile belki gerçeği söylemez, sorma!

Eninde-sonunda zaman sana her şeyi gösterecek

Bu dünya sana söyleyecek



Belki sen çocuk aklınla

Yarın, hatta şimdi

Babam gelecek diye düşünüyorsundur

Beni mükemmel biri sanıyorsundur



Olimpiyat serbest güreş şampiyonu gibi

Kendine güvenen, güçlü, yapılı

Şık ve bir bakan gibi madalyalı

Konforlu arabası olan…



Işık saçan becerikli baban

Evinin kapısında ihtişamla durup

İnsanların dikkatini çekip yüksek sesle

“Kızım” diye çağıracağını düşünüyorsundur



Zavallı kızımın böyle düşünmek hakkı!

İnsan insana, baba kızına

Şefkatli görünmeli

Bu bir kanundur



Şimdi ben, senin düşündüğün gibi

Geldim diyelim, evin kapısında

Bir şampiyon gibi değil

Şeytan gibi duracağım



Yüreğimi söküp almış gibi

Sol yanımda boşluk, göğsüm yaralı

Yorgun ve zayıf, sahipsiz

Yüzü bembeyaz görüneceğim



Cesede dönmüş bu insanı

Gördüğünde korkacaksın, mutlaka kaçacaksın

Kapının ardına saklanıp, anneni çağıracaksın

Belki annen de korkacak, evin de korkacak



Ön-arka komşuların babaları

Yönetici, anaokulu öğretmeni

Cam arabalı büyük bakan da korkacak

Yeni baban da korkacak

R. ÇOİNOM

Moğolca'dan Çeviri: Naz FERNÎBA

Saolasın ...