‘EFENDİM’
sen gelmezsen yaslı gecelerde
kibir tutar elimden
yalancı mumlar yanar içimde
ey sevgili,
artık düşlerime gelmelisin
yüz çizgilerini avucuma çizmelisin

hain olsa da düşlerim
senin gölgende hafiflerim
esirgeme kendini düşlerimden
ey sevgili
artık gelmelisin

karanlığa boğulmuşken
modern kentler
doğuda gün doğmazken
yiğitler yenilgilerden
utanıp dönemezken
bakireler peçesini çözemezken
sen gelmelisin

ey sevgili
yarama sürdüğüm
aşkınla dağılan harfleri toplayıp
yazgı diye yolumu çizdiğim
güneşim ay ışığım cennetim
sevgin hürmetine
düşlerime gelir misin

ey sevgili
Taif bağlarında ağlayan gözlerin için
bin kez doğsam bin kez ölsem
bin kez daha ölsem
gölgene olsun dokunmak için
doğsam yeniden
biter mi hasreti içimin

ey sevgili
mısralar bulsam şair olsam
gelir misin düşlerime girer misin
riyakardır paslıdır sesim ben susarım
sen Kaab’ı çağır
bulutlu sesi yağsın
ben iliklerime değin ıslanayım
buza kessin döktüğüm terler
her damlasından adın süzülsün
ey sevgili, gelmelisin
gel gel ne olursun. Zeynep Sati Yalçın

Saolasın ...