koynumda bir sır gibi sakladığım
kutsal kitaplar gibi öptüğüm
öpüp gönlüme gömdüğüm
hasret dolu memleket türküleri
ve çocukluğumun masum gülüşleri
umut oldu nicedir Hızır misali
can gibi memleketim gibi

burası Yeşilırmak inliyor su değirmeni
özgürüm memleketim benim
her damla su yüreğim gibi
benimdir uçan kuşlar
ayaklarımı kanatan ağu diken
kokladığım çiçekler benim
azaltsa da dünyamı yarım kalan şiirim
izimde gül kokusu çoğaltır bedenimi

gül sunan avuçları terli çocuk
gönlü memleketim kadar büyük
her yanım hüzün damgası
her yanım keder şimdi
amansız yarışta debeleniyor
soluğu kesilen Ferhat ve doru at
ve güneşe kırgındır yaralı prenses
memleketim kadar eski
ve memleketim kadar genç

gecenin gölgesine ilişen masal
anladım yakan bir aşkmış şimdi
şehzadelerin düşü gerçekleşir elbet
en derinden inanırsa çocuklar
ve uyanır Şirin’i Ferhat’ın
memleketim kadar gerçektir
memleketim kadar masal
memleketim kadar kutsal Zeynep Sati Yalçın

Saolasın ...