İSTANBUL .. BİR DE SEN

Unut beni diyorsun, kolay mı yâr bir düşün

Kulağımda çınlarken şen kahkahan, gülüşün

Ateşiyle yanmışsam suçum ne ilk öpüşün

Yakıyorsun sımsıcak dudağımda ilk busen

Bir İstanbul tütüyor gözlerimde bir de sen!.



Usul usul akarken gözlerinden Marmara

Gözlerimde canlanır bin bir türlü hatıra

İlk günahım ol derdin, açtın bağrıma yara

Unuttun mu sendin ya bu sevdaya düşüren

Bir İstanbul tütüyor gözlerimde bir de sen!.



Yıldızlarla sevişir, mehtaba laf atardık

Sarıyer’le sabahlar Emirgan’la yatardık

İstanbullu güzel kız.. ne dilekler tutardık

Hâyâlin dolu dizgin üstüme at sürerken

Bir İstanbul tütüyor gözlerimde bir de sen!.



Hasret kalmış denize, sevgine muhtaç gönül

Bir işaret beklerdi senden.. bir ilaç gönül

Neylesin nisan, neylesin yağmur.. kıraç gönül

Kaç bahara bedel; seni seviyorum, demen

Bir İstanbul tütüyor gözlerimde bir de sen!.



İki laf etsem; biri “sensin”.. sana diyorum

Çağırsan da gelemem, bahtımdan ürküyorum

Şimdi bana gülersin; desem ki, korkuyorum

Issız, sensiz bir yerde korkuyorum ölmekten

Bir İstanbul tütüyor gözlerimde bir de sen!.



Kızıl saçlar tutuşur ufka karşı otursam

Yemin olsun bir daha.. daha şiir okursam

Buğulu gözlerinle nedir böyle her akşam

Hançer olup, ok olup yüreğime işleyen

Bir İstanbul tütüyor gözlerimde bir de sen!.



GAFLETİ ne söylesin sana sitem kâr etmez

Aç gönül defterini, sayfalar inkar etmez

Şu kalbimi kırdın ya.. korkma intizar etmez

İzin ver kölen olup kalayım müebbeden

Bir İstanbul tütüyor gözlerimde bir de sen!.

Muttalip TAŞ -GAFLETÎ-

Saolasın ...