BU DEM-... SENDEN

hiç duymadın beni-duymak sana zor geldiğinden belki

konuştun konuştun konuştun-en sevdiğim suskunluğun içinde yoktun



karıştım dalgalara-denizim... baktım baktım baktım

senden kalanları derin vadilerine suların, gizledim-denizim



ne gelen vardı, ne yitik ülkem-ki, beklenendim; üstüne bir de bekleyen

kaç ad verildi bana, gelenden gidenden-ülkem... sen yitirdiklerimden bir tekiydin



sustu şarkılar, yazılmıyor yenisi de-kelebekler sonsuza uçtu; uç uç, uç uç

ben de ben de isterim-ülke ülke, ülke ülke

ve nida, ve pervin, ve isimleri tüm herkesin-mimsizdi. Neden?



bekleme, ya da bekle-unut, ya da unutma

turnası da var buraların, kargası da-çölü bile...

hayda! hayda!-bir iki üç... adım adım. Bir ileri bir geri. Bozkırda

çırpınıyor kanatları korkunun-çırp çırp... çırp çırp



sevilen her ne varsa-gökte, kışta, bayırda...

kokardı-gök gibi, kış gibi, bayır gibi

ve demlenirdim enkazında-dem dem, dem dem

bu dem-... senden

Naz FERNÎBA