İSİMSİZ

Ben sende aşklarımı temize çekmedim

Senden önce hiçkimse olmadı yüreğimi paylaşan

Gökyüzüne baktığımda

Senden önce hiçkimseyi görmüyor,

Hiçkimseye şiir yazmıyordum.

Gecelere katran bulaştırmıyor,

Bir gülü özenle koklamıyordum.



Ben sende aşklarımı temize çekmedim

Ben sende imkansız aşkımı besteledim



Gideceğim dediğim halde

Buralarda kalmanın acısıyla yanarken

Sana umutsuz zincirlerle bağlamıştım yüreğimi

Zor olanı başarıp hayatı yenecektim

İçinde ikimizin olduğu bir resim yapacaktım.

Karanlıklar içerisinde kıvranırken,



Ben sende aşklarımı temize çekmedim

Ben sende imkansız aşkımı besteledim.



Sensizken çocuklar gibi ağladım

Gülmeleri unuttum hüzün çiçekleri toplamaktan

Sonbaharları bekledim göz yaşlarımı perdelemek için

Sensizken her kabahati kendime biçtim

Boş ümitlerle bir köşede kendi sefilliğimi seçtim.

Tıpkı göçmen kuşlar gibi gitmeleri denedim

Her ilkbaharda ben sana tekrar geldim.



Ben sende aşklarımı temize çekmedim

Ben sende imkansız aşkımı besteledim.

Fatih KUYUCU