SESSİZLİK


Toynaklarıyla kıvılcım saçan atlar kayboldu ufukta

Ağırlaştı bulutların gül taşıyan dudakları

Yağmurdan kaçan çocukların ıslatan kelimeleri

Bir kor gibi dağladı kalbimi

Toprak kana değdi, kayboldu rengi

Münzevi bir çığlık olurken çiğ taneleri

Cellat hışmıyla indi toprağa sızı

Camların ardında buğulanırken bakışlar

Sulardan çeşmeler aktı

Bir buz külçesi gibi oturdu

Kanayan/kaynayan yaraya ayrılık

Ölüm gibi düşünce gözlerim yere

Kanadı bakışları güvercinlerin

Hırçın bir menekşe gibi

Vuslat çoktan sızdı kanımdan

Pervazların arkasından

Pervasızca kayboldu düşler

Sükut dağladı sesimin rengini

Arsız bir sessizlik şimdi dilime düşen…

Yunus AKKOÇ