İsrail’in Türkiye ile anlaşmaktan öteki dermanı kalmadı

HeLL

Active member
İsrail’in Türkiye ile anlaşmaktan öteki dermanı kalmadı Yeni Şafak yazarı Süleyman Seyfi Öğün, Orta Doğu, Orta Asya, Körfez ve Türkiye’nin etrafında yaşananları kaleme aldığı yazısında, Rusya, Çin ve ABD’nin sergilediği tavırları kıymetlendirdi.

Rusya’nın, Türkiye’yi dışlayıcı bir siyaset izlemekten uzak durduğunu söyleyen Öğün, Moskova’nın birtakım alanlarda ise Ankara’yı zorladığını belirtti.

Son Kazakistan olaylarıyla Rusya’nın Türk Devletleri Teşkilatı’na (TDT) bir ileti verdiğini kaydeden Yeni Şafak muharriri, Pakistan ve İran’ın Çin tarafınca baskılanmasını da kıymetlendirdi.

Bölgemizde yaşanan gelişmeler kararında İsrail ve BAE ile yakınlaşmanın arttığını kaydeden Öğün, “Bu açıdan Arnavutluk ziyaretinde Sayın Cumhurbaşkanı’nın yaptığı, özellikle İsrail ve NATO vurgulu açıklamalar sahiden de tarihi bir kıymet taşıyor. Türkiye bir daha tercihini Batı’dan yana yapıyor gözüküyor” dedi.

“ABD’NİN KARARI daha sonraSI İSRAİL TÜRKİYE İLE ANLAŞMAKTAN ÖTEKİ DERMANI KALMADI”

İsrail’in gazını Avrupa’ya pazarlayabilmesi için Türkiye’ye gereksinimi olduğunu kaydeden Öğün, “ABD’nin EastMed projesini tasfiye etmesi de buna işaret ediyor. Doğu Akdeniz doğalgaz yataklarını Avrupa’ya akıtmak isteyen İsrail için, uzun vadede Mısır’ı da katarak, Türkiye ile normalleşmesinin haricinde ihtimal kalmıyor” sözlerini kullandı.


İşte Öğün’ün yazısının tamamı:

“Türkiye’nin yakın vakit içinder prestijiyle, özellikle Biden ABD’de iktidara geldikten daha sonra bir sıkışmışlık yaşadığı sır değil. Bu sıkışmışlığın yalnızca 1990’lardan başlayarak Türkiye’nin ABD, NATO ve AB tarafınca dışlanma süreçleriyle mahdut olmadığını da kestirebiliyoruz. Rusya’nın Suriye’ye girmesi, Libya’da karşımıza çıkması bu sıkışmışlığın diğer bir yüzü olarak mütalaa edilebilir. Üçüncü büyük gelişme ise Çin’in İran üzerinden hududumuza dayanması oldu.

Türkiye AB ve ABD tarafınca dışlanıp, PKK üzerinden sıkıştırılınca, Rusya ve İran ile birlikte hareket etmek yolunu seçti. Özellikle 15 Temmuz fazlaca belirleyici oldu. Rusya, bu NATO operasyonunun karşısında Türkiye’nin yanında yer aldı. Uçak krizi aşıldı ve yakınlaşmalar başladı. Astana ve Soçi tabanları bu yakınlaşmanın meyvası oldu. Buna, Çin ile yakınlaşma teşebbüsleri de dahil edildi. Hasılı bir Avrasyacılık rüzgarı esti. Teferruatlarına girmeyeceğim; gelişmeler bu yerlerin bir çok yara aldığını gösteriyor. öncedena Ukrayna sıkıntısı gündeme geldiğinde Rusya ile gerildik. Türkiye açık ve koyu bir tonda Kırım’ı işgal eden Rusya’nın karşısına çıktı. Ukrayna ile ekonomik, teknolojik ve askeri bağlantılar, alışverişler başlatıldı. Dahası, Donbass’taki gelişmeleri karşılamak ismine anti-Rus bir siyaset üzerine kurulan Bükreş 9’lusu ile yakın temaslar kuruldu.


Dikkat cazibeli olan, Rusya’nın bu adımlar karşısındaki tutumu beklendiği kadar epey sert bir düzeye tırmanmadı. Evet, rahatsızlıklarını lisana getirdiler. Ancak bu hiçbir vakit dışlayıcı bir düzeye gelmedi. Bu ortada Ermenistan-Azerbaycan savaşında, ölçülü hallerini devam ettirdiler. Ustalıklı bir biçimde Türkiye’yi de devreye sokarak, sonuncu analizde duruma hakim oldular. Bir öteki gelişme Asya içlerinde yaşandı. ABD’nin Asya’dan çekilmesinin doğurduğu boşluğu bir biçimde kıymetlendirmek istedik. TDT bu yolda atılmış bir adımdı. Rusya bunu da kategorik olarak dışlamadı. Fakat Kazakistan’ı bir daha inhisarına alarak TDT’ye, kendisi olmadan bu sürecin yürüyemeyeceğini göstermiş oldu. Rusya, apaçık görülüyor ki Türkiye’yi dışlayarak değil, yedeğinde tutarak Asya hakimiyetini devam ettirmek istiyor. Başka taraftan İdlib başta olmak üzere Suriye ve Libya’da ise kararlılıkla Türkiye’yi zorluyor.

Daha önemli bir gelişme ise Çin’in, Rusya ile paralel yürüttüğü siyasetlerle Pakistan’dan daha sonra İran’ı da işin içine katarak hududumuza dayanmasıdır. Çin, İran ve Türkiye üzerinden geçen Tek Yol çizgisini dondurmuş durumda. Buna karşılık Kazakistan-Rusya çizgisini işletiyor. Çin, Uygur sıkıntısını öne sürerek TDT’den son derecede rahatsız. Niyetinin, ABD tarafınca dışlanan, başta BAE olmak üzere Körfez’i İran ile yakınlaştırmak ve deniz sınırını Suriye’ye bağlamak olduğu anlaşılıyor. Sayın Çavuşoğlu’nun son Çin ziyareti, Çin-Türkiye bağlarının, tabiri caizse duvara tosladığını gösteriyor.


Hasılı Rusya-İran-Çin bağlamı baskın çıkmış ve Türkiye’yi kuşatmış durumda. Buna, son vakit içinderda Çin’in denetimine girmiş olan Pakistan’ın ne reaksiyon vereceğini yakında anlayacağız. BAE-Türkiye yakınlaşması ise Anglo-Amerikan sınırının, üstte anlattığımız gelişmelere verdiği yansıyı lisana getiriyor. Çin’in, BAE’ye İran üzerinden bir baskı yapmakta olduğunu anlayabiliyoruz. (Kanaatimce son Husi saldırısı bunu anlatıyor). Anglo-Amerikan çizgisi ise BAE’ye Türkiye’yi işaret ediyor. Suudi Arabistan’ın durumu ise şimdilik meçhul. Çin’in Doğu Akdeniz’e ulaşan etkilerini bir üçgen ile bloke etmek istediklerini anlıyorum. Bu üçgen İsrail -Körfez ve Türkiye’den oluşuyor. Çin, Körfez-İran ilgilerini kendi sınırına çekerek topraklamak isterken, Anglo-Amerikan sınırı ise tıpkı topraklamayı Türkiye-İsrail- Körfez çizgisinde yapmak istiyor. ABD’nin EASTMED projesini tasfiye etmesi de buna işaret ediyor. Doğu Akdeniz doğalgaz yataklarını Avrupa’ya akıtmak isteyen İsrail için, uzun vadede Mısır’ı da katarak, Türkiye ile normalleşmesinin haricinde ihtimal kalmıyor. Başka taraftan Avrupa’nın Rusya’ya olan güç bağımlılığını kırmak için Hazar petrollerinin ehemmiyeti artıyor. (Aliyev’in Avrupa’da nasıl karşılandığını hatırlayalım). Şayet gelişmeler bu türlü seyrederse, Rusya ve Çin’in, Türkiye-Azerbaycan, Türkiye-Pakistan, Türkiye-Körfez alakalarını baltalamak için bir mesai göstereceğini kestirim etmek güç değilir.

Bu dinamikler, Ukrayna kördüğümünde ve kızışan Balkanlar üzerinde de Türkiye’nin tercihlerini belirleyecek derecede etkili olacağa benziyor. Bu açıdan Arnavutluk ziyaretinde Sayın Cumhurbaşkanı’nın yaptığı, özellikle İsrail ve NATO vurgulu açıklamalar gerçekten de tarihi bir paha taşıyor. Türkiye bir daha tercihini Batı’dan yana yapıyor gözüküyor. Ne mukabilinde ve hangi maliyetler temelinde? Vakit gösterecek, lakin bu sorular düşünceli ve sancılı süreçleri yaşadığımıza işaret ediyor. Allah diplomasimize kuvvet versin.”


KAYNAK: HABER7
 
Üst